Rust.nl
Tips voor wie innerlijke en lichamelijke rust wil vinden
Als ‘iets’ gezien is, kan het rusten
Categories: columns, mindfulness, rust

Lodewijk was vierenvijftig en alles aan hem was rond en zacht. Toen hij voor een training bij mij binnenstapte en me aankeek, voelde ik dat hij dacht: “Ze kijkt dwars door me heen”. De eerste dag van de training verstopte hij zich een beetje en ging bij de bespreking van zijn oefeningen alles relativeren. Het viel wel mee en in vergelijking met anderen was het allemaal niet zo erg.

Hoezo niet zo erg?
Twaalf jaar geleden was Lodewijk van de ene dag op de andere bij zijn vrouw en drie kinderen vertrokken om met zijn nieuwe liefde, die hij toen pas enkele dagen kende, te gaan samenwonen. Het gevolg van deze tumultueuze beslissing was dat hij vijf jaar lang zijn kinderen niet mocht zien. Van zijn vermogen hield hij nauwelijks een cent over, maar hij begon met frisse moed aan een nieuw bedrijf dat gouden jaren beleefde. Zo deed Lodewijk dat: zodra hij emotioneel geraakt werd ging hij meteen iets doen! Hij hoefde dan niet te voelen wat hem dwarszat.
Toen een jaar geleden de creditcrisis zich aankondigde, verloor Lodewijk zijn grootste klant. Aangezien hij ook altijd heel royaal anderen had geholpen door kleinere klanten aan vrienden door te spelen, ging hij in korte tijd failliet.
Een paar maanden later hoorde hij dat zijn huidige vrouw kanker had met een zeer slechte prognose.

‘Hoezo niet zo erg’? vroeg ik hem.
Na wat omtrekkende bewegingen vertelde hij dat hij in de jaren dat hij zijn kinderen niet zag regelmatig alleen in een hoekje zat te huilen en weleens dacht er een einde aan te maken. Ik zei: ‘Wat moet jij je eenzaam hebben gevoeld, lieve Lodewijk’ en hij barstte in huilen uit. Het was de eerste keer in zijn leven dat hij zijn emoties met iemand deelde. Hij voelde vaak dat hij er ‘alleen’ voorstond. Op zulke momenten rechtte hij zijn rug en ging contact maken met anderen door ze te helpen. Hij kon nooit eens rustig ‘niets doen’. Hij moest voortdurend bewegen. En was natuurlijk constant doodmoe.

Hij kon nu zijn angst voelen voor het ziekbed en de naderende dood van zijn vrouw. Hij had het gevoel dat hij niet zonder haar zou kunnen leven.
En natuurlijk had hij weer allerlei actieplannen.
Hij wilde een boek schrijven, hij ging een studie doen, hij wilde geld inzamelen voor de kankerbestrijding en hij ging weer werken.

Gelukkig kwam Lodewijk tot het besef dat het merendeel van zijn handelingen werd gestuurd door onbewuste, weggedrukte emoties.

Net als Lodewijk ben je soms bang voor je emoties. Je bent bang om erin te verdrinken of je denkt dat angstige emoties zullen bijdragen aan ‘imagoverlies’. De mechanismen die je hebt ontwikkeld, zoals bagatelliseren, rationaliseren, of voortdurend actief zijn, zorgen ervoor dat je de aanwezige emoties niet hoeft te voelen. Het lijkt daardoor net of deze er niet zijn, maar ze zijn er wel. Door een opeenstapeling van onderdrukte emoties ontstaat een zware ballast die je soms jaren met je meesjouwt. Het resultaat daarvan is dat je je gevoelens niet meer herkent en om de almaar groeiende berg van emoties eronder te houden ga je onbewust steeds meer gebruik maken van je afweermechanismen. Als je merkt dat een van deze vormen van afweer zich aandient, kun je in plaats van deze impuls te volgen je aandacht richten op wat je op dat moment voelt.
Als je dan ook nog kunt zien dat je een emotie hebt maar niet bent, komt er afstand tussen jou en de emotie. Zoals je objecten kunt zien, kun je emoties ook waarnemen. Alles in jouw leven wil door jou ‘gezien’ worden. Ook ongewenste emoties. Als ‘iets’ gezien is, kan het rusten. Er ontstaat acceptatie en ontspanning in je leven omdat je niets meer hoeft te verdringen.
Echter als je je verzet tegen een emotie, blijft deze bestaan. Als je boosheid, angst en verdriet toelaat, zullen deze gevoelens er duidelijk even zijn en daarna vanzelf verdwijnen.

Emoties zijn de parels van je ziel.

Annette Raaijmakers
01-03-2010

Lees ook Annette’s andere columns voor Rust.nl:
Is rust afhankelijk van omstandigheden?
Innerlijke rust vinden? Neem alles precies zoals het is
Rust is als alles goed is zoals het is

Wil je meer weten over Annette Raaijmakers? Lees hier een exclusief interview.

Annette Raaijmakers

Annette Raaijmakers is psychotherapeut en oprichter van Instituut Core (1992). In 2009 kwam haar boek ‘Volledig vrij’ uit, waarin zij aan de hand van aansprekende praktijksituaties stapsgewijs uitlegt wat je zelf kunt doen om je te ontdoen van belemmerende gedachtes.

Wil je het boek bestellen? Dat kan hier:

Leave a Reply