Rust.nl
Tips voor wie innerlijke en lichamelijke rust wil vinden
Rust is jezelf vergeten

Rust is jezelf vergeten
Wanneer ik vroeger bij mijn opa en oma op bezoek kwam, werd ik min of meer gedwongen om tussen de middag te luisteren naar G.B.J. Hilterman met zijn commentaar op ‘de toestand in de wereld’. Op weg naar huis hoorde ik vaak nog zijn bijzondere stem naklinken in mijn hoofd. Eigenlijk zat er in die tijd altijd een G.B.J. in mijn hoofd!
Deze voorzag mij de hele dag van commentaar op de toestand in ‘mijn wereld’. Die stem vertelde mij ongevraagd wat ik fout of goed deed, gaf me angstige gedachten en bekritiseerde vooral mijn gevoelens. Net zozeer als mijn opa waarde hechtte aan de ideeën van Hilterman, geloofde ik wat mijn stem me dagelijks influisterde.

Als je luistert naar de stem in je hoofd die zegt: ‘Je bent niet oké’, ga je je klein maken of juist heel erg je best doen. Je bent dan in gevecht met jezelf en maakt je afhankelijk van je omgeving. Anderen moeten je positief bevestigen om de leegte die je voelt te vullen. Je smeekt: ‘Geef me iets, zeg dat ik oké ben’. Als je geen bevestiging krijgt, voel je pijn en als je die wel krijgt, voel je je blij. Die blijdschap is echter maar van korte duur en na enige tijd weer verdwenen. De bevestiging lijkt in een emmer met een gat terecht te zijn gekomen, waar al datgene wat je krijgt er weer net zo hard uitloopt als dat het erin kwam.

Dit gebeurt allemaal omdat je de stem in je hoofd gelooft.

Iedereen herkent die stem in z’n hoofd die de hele dag op- en aanmerkingen maakt. Die stem zegt: ‘Je bent te dik, je doet het niet goed, je bent een loser’, maar ook: ‘Je bent geweldig, je bent de mooiste’. Je bent geneigd deze gedachten te geloven. Je denkt: ‘Als deze gedachten in mij opkomen, dan zullen ze wel waar zijn’. Als je veel negatieve gedachten hebt over jezelf denk je misschien dat therapie deze, in positieve zin, kan veranderen. Maar ook al ga je door therapeutisch inzicht beter over jezelf denken, als je blijft geloven dat de stem in je hoofd de waarheid spreekt, ben je niet echt veel opgeschoten.

Die stem in je hoofd kakelt maar wat, en geen enkele van die gedachten is waar.

Het denken wil voor God spelen en wil alles bepalen. Het brein produceert voortdurend gedachten, want dat is de aard van het beestje. Ze komen vanzelf op en als je er geen aandacht aan besteedt gaan ze vanzelf weer weg.
Je hoeft deze ideeën niet serieus te nemen. Ze hebben als het ware niets met jou te maken. Je ziet ze opkomen en verdwijnen en het hoeft je niet te raken omdat je weet dat het de waarheid niet is. Het zijn slechts gedachten die als objecten verschijnen in jou en ze zijn niet van jou. Net zo min als Hilterman ‘de waarheid’ in pacht had, vertelt jouw stem jou ‘de waarheid’.

Als je geen waarde meer hecht aan de gedachtestroom en je niet langer geïdentificeerd bent met wat de stem je te vertellen heeft, kun je opgaan in wat er nu is. Het is te vergelijken met zoals je tijdens een spannende voetbalwedstrijd wordt meegenomen door het spel. Of hoe je helemaal kunt verdwijnen in een film waar je naar zit te kijken.
Op zulke momenten ‘ben je er niet’ en vergeet je jezelf. De G.B.J. in je hoofd is stil. Dat zijn de momenten waarop er niets hoeft te veranderen en alles goed is, precies zoals het is.

Annette Raaijmakers – Oktober 2010

Lees ook Annette’s andere columns voor Rust.nl:
Rust is schaamteloos zijn wie je bent
Rust door te vertrouwen op je intuïtie
De moeder van alle misverstanden
Is rust afhankelijk van omstandigheden?
Innerlijke rust vinden? Neem alles precies zoals het is
Rust is als alles goed is zoals het is
Als ‘iets’ gezien is, kan het rusten
Rust is beseffen dat je niets hoeft te doen

Wil je meer weten over Annette Raaijmakers? Lees hier een exclusief interview.

Annette Raaijmakers

Annette Raaijmakers is psychotherapeut en oprichter van Instituut Core (1992). In 2009 kwam haar boek ‘Volledig vrij’ uit, waarin zij aan de hand van aansprekende praktijksituaties stapsgewijs uitlegt wat je zelf kunt doen om je te ontdoen van belemmerende gedachtes.

Bestel het boek hier:

Comments are closed.