Het nieuwe boek van Tijn en Kris Touber ‘Stadsverlichting’ is verschenen. Ter ere daarvan lees je hier een exclusief interview met Tijn.

Gefeliciteerd met jullie nieuwe boek ‘Stadsverlichting’. Of boek, eigenlijk is het veel meer: boek, cd, website, co-creatieconcept waaraan geïnteresseerden online mee kunnen doen. Hoe is het ontstaan?

Het boek is ontstaan omdat we merkten dat gezamenlijke meditatie zo’n krachtig effect heeft op de deelnemers en we ons afvroegen of het ook een uitstralend effect zou kunnen hebben op de omgeving. We doken in de literatuur en vonden vrij veel onderzoeken die laten zien dat dit inderdaad het geval is. Een andere reden om Stadsverlichting in het leven te roepen, is dat we zien dat al dat gepraat, politieke gekibbel en nog meer wetten en regels niet werken om tot een betere wereld te komen. In plaats van van alles te doen, is het nu verstandiger om stil te worden en te luisteren naar een intelligentie die groter is dan die van ons eigen denken. Don’t just do something, sit there. Mensen die stil zijn worden ontvankelijk voor inspiratie en geniale invallen.

Hoe verhoudt Stadsverlichting zich tot je vorige boek ‘Spoedcursus Verlichting’?

Spoedcursus Verlichting laat zien dat het mogelijk is om vanuit heelheid en verlichting te leven. Verlicht Leven (mijn tweede boek) laat zien wat de stappen naar verlichting zijn en hoe je de schaduw (de pijn van het verleden) kunt integreren. En Stadsverlichting gaat over de maatschappelijke relevantie van verlichting en de tijd waarin we nu leven.

Hebben jullie al veel reacties gehad op ‘Stadsverlichting’? Zo ja, welke reacties zijn je het meest bijgebleven?

Er zijn inmiddels meer dan 200 huiskamers die meedoen met Stadsverlichting, voor ons het beste bewijs dat dit erg leeft en actueel is. Wat we vaak horen is dat dit voor mensen is waarop ze hebben gewacht: een andere manier om om te gaan met elkaar, elkaar te ontmoeten en werkelijk een bijdrage te kunnen leveren aaneen mooiere samenleving. Veel mensen voelden zich machteloos en hebben nu het gevoel dat ze werkelijk iets kunnen ‘doen’ – niet zozeer door iets te doen, maar door te ‘zijn’. Steeds meer mensen realiseren zich ook dat alles wat we doen voortkomt uit bewustzijn (of gebrek daaraan) en dat het dus niet zoveel zin heeft om zomaar iets te doen, zonder eerst stil te worden en af te stemmen op een grotere intelligentie dan die van onze beperkte mind die is geprogrammeerd en geconditioneerd.

Zijn er al plannen voor een nieuw project?

We gaan binnenkort ook de lucht in met de internationale versie van Stadsverlichting: Cities of Light.
Daarnaast is Tijn bezig met een nieuw boek: Yogi Power en zijn Kris en Tijn bezig een cd op te nemen met hun songs.
Ook zijn er plannen om een Stilte Tempel te bouwen dat open staat voor iedereen, ongeacht cultuur, geloof, etc.

Zijn er nog adviezen, tips of gedachtes die je wilt delen met de lezers van Rust.nl?

Doe mee met Stadsverlichting! Het is de snelste en meest effectieve manier om werkelijk iets te veranderen aan de samenleving. Het is bovendien een prachtig middel om elkaar op een dieper niveau te ontmoeten en nieuwe vrienden te maken. In het tempo waarin het nu gaat, wordt Nederland binnenkort niet meer geregeerd vanuit het Torenkamertje in Den Haag, maar vanuit onze gezamenlijke huiskamers.

Tijn Touber is muzikant, leraar en schrijver van de bestseller ‘Spoedcursus Verlichting’. Na zijn periode met de band Lois Lane die hij oprichtte, legde hij zich toe op bewustzijnsontwikkeling. Lees meer over Tijn in het 13-vragen-interview hier op Rust.nl op de site van Tijn en Kris.

Benieuwd naar Stadsverlichting en Tijn’s vorige boek ‘Spoedcursus Verlichting’? Lees hier meer:

Stadsverlichting
Tijn Touber

Spoedcursus verlichting
Tijn Touber

De balans tussen drukte en rust
Op dit moment is het leven voor mij heel druk. Ik ben moeder van drie jonge kinderen, ben ondernemer en mijn echtgenoot is ook ondernemer. Dat betekent dat er altijd veel te doen is en ons huishouden gezellig, maar ook druk is.

Wat ik ervaar en ook in mijn omgeving veel zie, is dat drukke, werkende moeders er vaak heel gemakkelijk andere activiteiten bij gaan doen. Hierbij denk ik aan lid worden van oudercommissies, actief bij de sportvereniging van kinderen, ondersteunen bij activiteiten op school. Dat heb ik nou ook. Ik vind het leuk om een bijdrage te leveren aan organisaties, waar ik op een bepaalde manier bij betrokken ben. Zo ben ik lid van de oudercommissie van een kinderopvangorganisatie, van de Raad van Toezicht van een poppodium en begeleid ik een groep 8 van de basisschool met het leuke project Kids in Bizz, waarbij kinderen een echt mini-bedrijf opzetten.

Schaars
In mijn situatie zijn de momenten van rust schaars, heel schaars. Natuurlijk is het mogelijk om minder te doen, om niet al die extra activiteiten te ondernemen, maar het is de vraag of dat ook mijn wens is. Voor mij zijn het vooral momenten van inspiratie en voldoening en daarom kies ik er ook voor.

De schaarste van de rust maakt het daarom alleen maar waardevoller en belangrijker. Wees je bewust van de momenten die je kunt creëren om je rust en ontspanning te hebben, te vinden en zorg ervoor dat je ze bewust meemaakt en ervan geniet. Ik probeer dit heel bewust te doen.

Keuzes
Al met al gaat het erom bewuste keuzes te maken over wat je doet en wanneer je iets niet doet. Het mezelf bewust maken van een keuze geeft aan dat ik zelf bepaal hoe druk ik het heb. Met mijn eigen keuze bepaal ik tegelijk ook of de balans goed is, de balans tussen inspanning en ontspanning.

Het mooie is dat je het altijd wel eens meemaakt dat je heel onverwacht ineens ruimte hebt, dat een afspraak afgezegd wordt, de kinderen onverwacht weg zijn of iets veel sneller gaat dan je gepland hebt. Als drukbezet mens heb ik dan heel snel de neiging om die tijd meteen op te vullen met weer iets anders doen. Het is dan echter juist de kunst om dat tegen te houden en dat moment van rust te pakken, er even helemaal van te genieten.

Rust ervaren
Tegelijk is het ook zo dat je het druk kunt hebben en toch rust ervaren. Dat vind ik moeilijk maar werk ik hard aan. Enige tijd geleden zei ik dat ik het rustiger wilde hebben en dat wilde me maar niet lukken. Tot ik me realiseerde dat ik dat helemaal niet wil, ik wil bezig zijn met van alles en nog wat. Wat ik wel wil is meer rust ervaren in alles wat ik doe. Dat is nog een uitdaging voor me en ik ben overtuigd dat me dat gaat lukken.

Annechien Broekmeijer – April 2011

Annechien Broekmeijer is moeder van drie kinderen, columniste en mede-eigenaar van marketingbureau KABAAL Marketing. Om meer te lezen over Annechien en wat zij meemaakt, volg ook haar blog op www.kabaalmarketing.nl.

Benieuwd naar de columns van Annechien?
Werk en hooggevoeligheid
Rust door samenwerking vanuit vertrouwen
Stromend water is rust
Hoogsensitief en toch rust
‘Hoe vind je rust in een druk leven met werk en gezin?’
Inspiratie door rust

Lees hier de 13 vragen aan Annechien Broekmeijer.

Rust is waarnemen zonder toevoeging van betekenis
Terwijl ik mijn jongste kleinkind de fles gaf, keek ik naar haar serene gezichtje. Plotseling begon ze hard te huilen. Ze kromp ineen en ze sloeg met haar vuistje wanhopig op haar hoofd. Ik voelde hoe krampen haar buik samentrokken. Een paar minuten later was het voorbij en keek ze me met haar blauwe kijkers rustig aan. Het was net of het niet gebeurd was. Er was geen nasnikken of zeuren. De eerdere pijn werd meteen losgelaten, was spoorloos verdwenen en nu was er weer een nieuw moment. Ik zag dat ze intens opging in datgene wat zich voordeed, het losliet als het klaar was en overging naar wat zich dan weer aandiende.

Deze samensmelting met het moment wordt weleens gezien als de hoogste vorm van spiritualiteit, maar aangezien een baby zich niet bewust is van deze staat, is het niet hetzelfde.

Een baby eigent zich niets toe. Voor een baby is het niet: “Ik heb pijn, ik heb honger”, maar is er pijn en is er honger. Alles gebeurt gewoon en er is nog geen ‘ik’ die de gebeurtenissen als ‘van mij’ interpreteert.

Al na enkele maanden begint de identificatie met lichaam, denken en voelen zich te ontwikkelen. Dit wordt ook wel het ‘ego’ of de ‘persona’ genoemd. Alhoewel het ego nergens in ons lichaam te vinden is, zou je kunnen zeggen dat het een mechanisme is in ons hoofd dat overal ‘ik’ voorzet. Ik doe, ik praat, ik ben goed, ik ben schrijver, ik maak een fout…, terwijl er wordt gedaan, gepraat, geschreven en een fout gemaakt. Je denkt dat jij dat allemaal doet, maar je kunt je niets toe-eigenen, omdat alles wordt gedaan.

Het lijkt een tragisch lot dat we allemaal geboren worden zonder ego, het vervolgens helemaal gaan ontwikkelen en dat we er dan van alles aan moeten doen om het weer kwijt te raken. Toch is dat niet zo. Het is normaal en noodzakelijk dat het ego eerst volledig tot bloei komt. Het allegaartje van ideeën, overtuigingen en persoonlijkheidskenmerken noemen we ‘ik’. We identificeren ons met die ik en geven daarmee alles een persoonlijke betekenis.

Op het moment dat je niet meer gehecht bent aan je ideeën kan er iets gaan veranderen. Je kunt gaan zien dat jij niets doet. Je neemt waar en geeft de waarneming geen betekenis. Schaamte, schuld en trots lossen langzaam op als sneeuw voor de zon. Wat rest is aanwezigheid en dan is er niets dat er ‘niet zou mogen zijn’. En het vermaledijde ego? Als het er al is, dan mag dat er ook zijn. Het grote verschil is dat je er niet meer in gelooft. Op het moment dat je echt ‘wakker’ wordt, zie je dat er niet zoiets als een ego of ‘ik’ bestaat. Het is een illusie.

Natuurlijk krijg je nog steeds gedachten en gevoelens, maar doordat je je niet langer identificeert, trekken ze voorbij als wolken aan de lucht. Je hoeft ze niet vast te houden en je hoeft je er ook niet tegen te verzetten. Je hebt ook nog steeds een mening over iets, maar je bent er niet aan gehecht. Je kunt zien dat een idee in je opkomt en dat je deze ogenblikkelijk los kunt laten. Je weet dat ‘de waarheid’ niet bestaat en je hoeft dus niemand te overtuigen.

Wat een rust!

Je doet niets, alles gebeurt. Het kan zijn dat je nu uitroept: ‘Als ik toch niets doe, kan ik net zo goed op de bank voor de televisie gaan zitten!’
Dat is waar, maar voor de televisie zitten is ook iets doen. Juist door je over te geven aan wat er ‘nu’ in deze ruimte gebeurt, doe je wat er op dat moment nodig is om te doen. Je verdwijnt niet in je hoofd, waarbij je je identificeert met allerlei gedachten. In plaats daarvan ben je spontaan aanwezig in het moment. Het lijkt op de samensmelting met het moment van mijn kleindochter, alleen ben je je er volkomen bewust van. Het leven wordt dan volledig in vrijheid geleefd.

Annette Raaijmakers

29 november 2010

Lees ook Annette’s andere columns voor Rust.nl:
Rust is jezelf vergeten
Rust is schaamteloos zijn wie je bent
Rust door te vertrouwen op je intuïtie
De moeder van alle misverstanden
Is rust afhankelijk van omstandigheden?
Innerlijke rust vinden? Neem alles precies zoals het is
Rust is als alles goed is zoals het is
Als ‘iets’ gezien is, kan het rusten
Rust is beseffen dat je niets hoeft te doen

Wil je meer weten over Annette Raaijmakers? Lees hier een exclusief interview.

Annette Raaijmakers is psychotherapeut en oprichter van Instituut Core (1992). In 2009 kwam haar boek ‘Volledig vrij’ uit, waarin zij aan de hand van aansprekende praktijksituaties stapsgewijs uitlegt wat je zelf kunt doen om je te ontdoen van belemmerende gedachtes.

Bestel het boek hier:

Volledig vrij
Annette Raaijmakers

Loslaten en rust vinden
In oktober 2010 verscheen ‘Loslaten’, een boek dat in losse columnstijl schrijft over alles wat wij drukke mensen zogenaamd moeten. Of denken te moeten. Moet ik naar een coach? Moet ik met passie werken? Moet ik de boel op orde hebben? Moet ik er altijd goed uitzien? Moet ik het roer omgooien? Moet ik weten wat ik wil? In totaal komen er zo’n 35 grote en kleine vragen uit het dagelijks leven aan bod. Om de uitgave van het boek te vieren, stellen we de auteurs enkele vragen in de Rust.nl-rubriek:

‘13 vragen aan … Jan Wolter Bijleveld en Ingeborg Deana
 
Wie zijn Jan Wolter Bijleveld en Ingeborg Deana?
JWB: partner van Femke, vader van Jolle (11) en Hajo (9), conceptmaker/tekstschrijver, gitarist van The Blue Band,
ID: ik ben zoveel mogelijk mezelf. Als moeder (van Teun en Isis), vrouw (van Martin), tekstschrijver, vriendin, zus en dochter.

Wat was voor jullie de reden om het ‘Loslaten’ te schrijven?
Het idee voor het boek is ontstaan vanuit Lsltn, waarmee ik eind 2006 ben begonnen. Eerst was er alleen een website, met e-cards, met inspiratie voor kleine momenten van reflectie en positieve gedachten. Dat is op een leuke manier uit de hand gelopen, er kwamen producten bij, een idee voor een boek, een geweldige co-auteur, een uitgever en opeens zaten we serieus te schrijven. Geweldige ervaring.

Op welke manier komen jullie de thema’s ‘rust’ en ‘rust vinden’ tegen in je werk?
Lsltn is een tegengeluid in de wereld van drukdrukdruk en meermeermeer. Met die realiteit hebben we het te doen. Je kunt natuurlijk wegvluchten. Maar als je Hier en Nu in Nederland anno 2010 wilt blijven, en ook wilt genieten van de mooie dingen, hoe ga je dan om met de drukte en het gedoe? Dichtbij en praktisch? Rust, stilstaan, reflectie zijn nodig om dingen goed te doen. Loslaten is niet alles wel best vinden. Het gaat om de mix met ambities.
We werken allebei in de behoorlijk drukke, soort van ‘snelle’ wereld van communicatie en reclame. Heel belangrijk om rust in te bouwen als het niet vanzelf op je pad komt.

Loslaten

Waarin onderscheidt jullie boek ‘Loslaten’ zich van ‘zelfhulp-boeken’?
Het is een boek waar je niets mee moet. Het geeft stof tot nadenken, staat vol met vragen, maar geeft geen kant-en-klare antwoorden, methodes of stappenplannen voor meer balans, geluk of rust in je hoofd. Blijf zelf nadenken, dan kom je bij eigen antwoorden. Vertrouw daarop.
De rode draad in de vragen is: sta geregeld stil, vraag jezelf af waarom je iets doet. Omdat het moet? En van wie moet het dan? Waar kun je wel wat aan veranderen en waar niet?
Soms is het prettig om iets te laten in plaats van te doen.
De dingen op z’n beloop te laten, je week leeg te houden in plaats van vol te plannen, geduld te hebben. Niet alleen dingen doen, maar ook geregeld iets laten.

Welk pad hebben jullie afgelegd naar waar jullie nu zijn?
JWB: Veel geploeter. Extra veel geleerd over loslaten sinds de start van Lsltn eind 2006. Klein stapje verder.
ID: Ik noem mezelf altijd de pitbull onder de ploeteraars. Ik weet erg goed hoe het niet moet. Maar ik herken het moment nu als ik mezelf weer ergens met strakke kaken in vastbijt. Dat helpt al behoorlijk.

Wat doen jullie het liefst om te ontspannen?
JWB: gitaar spelen, eind langs de Lek of over het strand lopen, voetballen met de jongens, biertje, muziek luisteren.
ID: naar een concert met vriendinnen, met een biertje in het gras zitten. Met de kinderen onder een dekbed op de bank tv kijken. Gedichten lezen, liefst geen ingewikkelde maar moderne met humor.

Waar vinden jullie rust?
JWB: Dat kan op Schiermonnikoog, in London of in een oude stoel op zolder. Wat ik af en toe prettig vind, is als ik alleen kan zijn met mijn eigen gedachten – en rustig aan ideeën kan werken.
ID: Vaak in de auto, ik hou van rijden en meezingen met de radio. ’s Zomers fiets ik graag tussen de koeien en paardebloemen rond.

Naar welke muziek luisteren jullie?
JWB: Van alles. Aanrader vind ik de Belgische band Isbells. Hele mooie sfeervolle ingetogen muziek. Zij voegen een beetje stilte toe aan een wereld vol lawaai.
ID: Ik word altijd vrolijk van Anouk, Laura Jansen en Miss Montreal. Maar ook stevige rock en oude soul vind ik lekker.

Wat kunnen we van jullie leren?
Oei. Dat je veel van jezelf kunt leren. Als je niet geleefd wil worden, verwacht dan het allesomvattende antwoord op de vraag ‘hoe doe ik dat dan?’ niet bij een ander te vinden.

Waar halen jullie je kennis vandaan?
Uit dagelijks geploeter en getob. De wereld om ons heen. Boeken, magazines, internet. Inspiratie is gewoon om je heen kijken.

Zijn er boeken van andere schrijvers die jullie de bezoekers van Rust.nl aanraden op het gebied van het vinden van rust in jezelf, je werk en carrière?
JWB: Leve de vrijheid – Tom Hodgkinson
ID: Als ik heel eerlijk ben, krijg ik de meeste ‘zelfhulpboeken’ niet uit. Ze drukken me met mijn neus op de fouten die ik maak en het klinkt meestal ingewikkeld om het anders te gaan doen. Ik wil liever losser leven dan hard schaven en slijpen aan mezelf.

Wat willen jullie bereiken?
Het onderwerp ‘minder/meer aandacht’ toegankelijk maken zodat veel mensen aan het denken worden gezet en er wat mee kunnen.
Het is verre van idealistische praat, maar meer aandacht, minder haast, meer stil staan bij wat je echt belangrijk vindt, draagt uiteindelijk bij aan duurzaamheid. In de zin van minder planeet en mensen opbranden.

Welke boodschap willen jullie de lezers van Rust.nl meegeven?
Spreek je uit! Als je een onbevredigd gevoel hebt over het drukdrukdruk meermeermeer, deel het dan met vrienden, bekenden, collega’s. Wij hebben het idee dat er veel meer mensen met hetzelfde gevoel rondlopen, maar dat niet toegeven. Het is niet zo sexy om te hebben over minder, je wil geen watje zijn. En ondertussen doen we met z’n allen mee omdat het zo hoort (denken we), maar wat veel mensen willen best wat veranderen.

Ben je benieuwd naar het boek ‘Loslaten’? Lees hier meer en bestel:

Loslaten
Bijleveld, J.W. & Ingeborg Deana

Rust vinden door maar een ding tegelijk te doen
‘Wacht even, ik kan maar één ding tegelijk!’ zei een vriendin van me bij wie ik pas op bezoek was vanwege de verjaardag van haar oudste dochtertje. Ze had groot gelijk! Te midden van alle drukte wilde ze me een paar kleurstaaltjes laten zien voor de toekomstige inrichting van haar woonkamer en dat is zeker niet iets dat je even tussendoor moet proberen te doen. Zoiets vraagt net even wat meer aandacht.

Als je erop let, zul je merken dat we heel vaak met meerdere dingen tegelijk bezig zijn en dat dat eigenlijk behoorlijk veeleisend is. Als je meer rust wilt brengen in je leven, is het dan ook echt de moeite waard om regelmatig en bewust maar één ding tegelijk te doen, oftewel te single-tasken.

Uit recent hersenonderzoek blijkt dat er eigenlijk maar heel weinig mensen zijn, die in staat zijn werkelijk te multi-tasken. Als het gaat om routinehandelingen zoals bijvoorbeeld autorijden en naar de radio luisteren, dan kunnen de meeste mensen dat nog wel aan. Het gaat dan om een handeling die je op de automatische piloot kan doen (autorijden) en een andere niet al te ingewikkelde andere bezigheid (naar de radio luisteren). Maar gaat het om meer ingewikkelde zaken zoals bijvoorbeeld autorijden in combinatie met een lastig telefoongesprek, dan doen de meeste mensen in zo’n geval aan switch-tasken.

Onze hersenen kunnen zich namelijk maar met één lastige taak tegelijkertijd bezighouden. Als je je met meerdere dingen tegelijkertijd bezig houdt, is het dus niet zo dat je brein dat ook is! Dat houdt zich steeds met maar één van de activiteiten bezig en switcht vervolgens voortdurend van de ene naar de andere taak.

Hoe beter je brein kan switchen, hoe makkelijker dit switch-tasken je af zal gaan, maar hoe goed je daar ook in kunt zijn, de kwaliteit van wat je aan het doen bent, zal er altijd wat minder door worden en.. het kost -min of meer ongemerkt- behoorlijk veel inspanning.

Uitdaging
Las regelmatig een (half)uurtje in waarin je met jezelf afspreekt om maar één ding tegelijk te doen. Gun dat wat je in die tijdspanne doet ook echt even al je aandacht. Extra aandachtspunten zijn daarbij:

• Sta je jezelf rust en ruimte toe terwijl je bezig bent?
• Kun je ieder moment stoppen met waar je mee bezig bent?
• Heb je ook nog wat aandacht over voor de wereld om je heen?
• En.. houd je je adem niet in?

Regelmatig op deze manier met iets aan de slag gaan kan je heel wat goeds brengen:

• Je voelt je minder opgejaagd en gestresst
• Dat wat je doet wint aan kwaliteit
• Je geniet meer van waar je mee bezig bent
• Je kunt uiteindelijk meer aan..
• ………….

Ik ben erg benieuwd naar jouw bevindingen op dit terrein en ik hoor ze graag van je!

Jacqueline Hulleman
Docente Alexandertechniek

“Ik help je graag meer rust, ruimte en vrijheid in jezelf te vinden, ook in stressvolle tijden of tijdens lastige bezigheden.”

W: www.enjoybalance.nl
E: info@enjoybalance.nl

Meer lezen van Jacqueline Hulleman?
‘Tot rust komen met de Alexandertechniek‘
Rust begint waar inspanning eindigt
Stoppen en de tijd nemen

Verandering
Er zijn momenten of situaties die je onrustig maken, die in korte tijd opeenvolgen en je elke keer weer raken. Het kan iets zijn wat je meemaakt, wat mensen zeggen, wat je hoort of ziet. Mensen zeggen het niet om je pijn te doen, ze zijn zich er meestal niet eens van bewust dat ze je zo raken. Maar iets verdient je aandacht.

Het is vaak zo dat dit soort triggers je impliciet duidelijk maken dat er iets moet veranderen. Er is iets in je leven dat nu belangrijk is, iets dat om aandacht roept.

Patronen
Verandering houdt heel vaak in dat er patronen doorbroken moeten of kunnen worden. Vaak herkennen mensen echter bepaalde patronen niet, omdat het zo automatisch gaat, ingesleten is. Dat vergt oefening, zelfreflectie en eventueel hulp, want voor een ander zijn bepaalde patronen makkelijker te zien.

Het vervolgens veranderen van patronen is moeilijk, het is echt lastig. Een patroon is ingesleten in je leven, is gegroeid, is een hardnekkige gewoonte en daarmee een (schijnbare) veiligheid geworden.

Laatst zei iemand tegen me dat als je een patroon wilt veranderen of uit je leven wilt halen, dit tijd nodig heeft. Onderzocht is dat dit dertig dagen kost. Dit houdt in dat je dertig dagen wat je niet meer wilt doen heel bewust niet moet doen. Of meer vanuit een positieve verandering gedacht: doe dertig dagen wat je wel wilt, iets nieuws doen, iets anders, iets wat goed voor je is.

Als je veel onrust, drukte of stress ervaart is het belangrijk uit dit patroon te komen, zodat je weer meer rust gaat ervaren. Voel je meer rust, dan straal je dat ook uit. Dan ben je meer ontspannen, meer uitgerust en je omgeving reageert daar ook op.

Volhouden
Hoe krijg je dit voor elkaar? Eigenlijk maakt het niet zoveel uit, als het maar iets is wat voor jou prettig is, wat bij jou past, gewoon waar jij je goed bij voelt. En het belangrijkste, stop met het doen wat je onrustig maakt, wat jouw ‘slechte’ patroon is. Een patroon loslaten is een ding, maar bedenk wel van tevoren hoe je de ruimte/leegte die je krijgt op gaat vullen, want anders ontstaat er een vacuüm en is er grote kans dat je je ongemerkt weer terug in je patroon stapt, want dat is wat bekend voor je is. Dus bewust iets anders inzetten in plaats van alleen maar loslaten.

Waar kun je aan denken? Voor mij werkt het goed om meditaties of ontspanningsoefeningen te doen en om te schrijven vanuit stilte. Het geeft het me rust, omdat ik bewust deze tijd voor mezelf neem en ik krijg antwoorden, of ik geef mezelf al schrijvende onbewust deze antwoorden. Die antwoorden maken me duidelijk wat er speelt en welke stappen ik kan zetten om verder te gaan.

Het belangrijkste is dus om het vol te houden, om juist ook op de moeilijke momenten door te gaan. Dat is makkelijk om te zeggen, maar als je een maand lang je nieuwe patroon vol hebt gehouden, dan lukt het je nog een maand. En zo kun je volhouden, kun je de positieve verandering realiseren.

Annechien Broekmeijer

Lees meer van Annechien op Rust.nl:
Stromend water is rust
Hoogsensitief en toch rust
‘Hoe vind je rust in een druk leven met werk en gezin?’
Inspiratie door rust

Annechien Broekmeijer is moeder van drie kinderen, columniste en mede-eigenaar van marketingbureau KABAAL Marketing. Naast het opzetten en uitvoeren van de marketing van bedrijven houdt KABAAL zich bezig met de begeleiding van ondernemers. Dit heeft niet alleen betrekking op het ondernemerschap, maar vooral op de persoon die ondernemer is. Wie ben je als persoon, wat wil je bereiken en hoe kan je je authentiek presenteren en helemaal in je kracht staan.

Rust vinden is stoppen en de tijd nemen
Op zoek naar rust ging ik onlangs even een wandelingetje maken in het Vondelpark. Het was er allesbehalve rustig, er bleek een enorme hoeveelheid mensen op de been te zijn in verband met een openluchtoptreden. Overal waar je keek waren drommen mensen op zoek naar een goed plekje, pratend, lachend, telefonerend et cetera. Rust was ver te zoeken!

Toen viel mijn oog op een klein kindje van nauwelijks een jaar oud dat op een kleed zat te spelen met een waterflesje. Temidden van al het gewoel, bevond zij zich op een eilandje van begerenswaardige rust. Ze zat rechtop en was volkomen op haar gemak en onderzocht het flesje van alle kanten. Op een gegeven moment liet haar moeder haar een groen speelgoedkikkertje zien. Opvallend was dat het meisje echt
even de tijd nam alvorens daarop te reageren. Ze legde eerst het flesje neer. Liet het gaan. Richtte toen haar aandacht op het kikkertje en kroop toen pas naar haar moeder om met het kikkertje te gaan spelen.

Waarom viel me dit zo op?

Het contrast tussen de manier waarop dit kleine meisje omging met zichzelf en de wereld om haar heen en de manier waarop
de volwassenen om haar heen dat deden, was heel groot. Waar wij volwassenen over het algemeen met onze aandacht overal en nergens zijn, deed zij het nog wezenlijk anders:

• Ze was met al haar aandacht bij wat ze op dat moment aan het doen was: zitten én het flesje onderzoeken
• Ze was in het NU
• Toen haar aandacht door iets anders werd getrokken, reageerde ze niet meteen, maar nam zij even haar tijd
• Ze stopte echt even voordat ze haar aandacht op het andere speeltje richtte.
• Ze bleef bij zichzelf en haar balans bleef ongestoord.

Ik denk dat we hier veel van kunnen leren. We zijn allemaal geboren met het vermogen om in balans te zijn, maar in de loop van ons leven lijkt het alsof we ons steeds meer laten opjagen door alles wat we willen en moeten. Onze aandacht gaat steeds meer uit naar de buitenwereld en het contact met je eigen balans raakt steeds meer zoek. Toch is die balans eigenlijk maar één gedachte weg.Op het moment dat je even kan stoppen alvorens te reageren op een nieuwe impuls geef je jezelf en je balans de ruimte om
zich aan te passen.

Het vermogen om niet meteen te reageren op een nieuwe impuls, maar even te stoppen is een heel natuurlijk gegeven. Je kunt
het nog mooi in werking zien bij kleine kinderen, dieren en heel soms bij een enkele volwassene. F.M. Alexander onderkende het grote belang ervan en het is een van de fundamenten van zijn Alexandertechniek. In een Alexandertechniek les vormt het leren stoppen en de tijd
nemen de basis van alles wat je verder doet en onderzoekt. Je docent kan je daarbij helpen met behulp van zijn of haar handen.

De grote uitdaging ligt erin om het ook daadwerkelijk in je dagelijkse leven in brengen. En dat is de moeite meer dan waard:

• Stress, onrust en zorgen krijgen veel minder kans als je je natuurlijke balans de ruimte blijft geven.
• Je geeft jezelf de kans om steeds weer opnieuw te beslissenhoe je op iets wilt reageren. Je kunt belemmerende automatismen doorbreken.
• Je ademhaling krijgt de vrijheid en daar zal elke cel in je lichaam je dankbaar om zijn.
• Rug- nek en andere spanningsklachten kunnen zich herstellen.

Hoe pak je het aan?

Ben je ergens mee bezig en vraagt iets anders plotseling je aandacht?

• Stop eerst echt met waar je mee bezig bent
• Geef jezelf een moment rust
• Realiseer je waar je bent en geef jezelf de ruimte
• En beslis pas daarna wat je volgende stap wordt
• Laat je actie vanzelf ontstaan en forceer jezelf niet

Ik ben benieuwd naar je bevindingen!

Jacqueline Hulleman
Docente Alexandertechniek

’Ik help mensen om op een ontspannen manier het beste uit zichzelf te halen.”

www.enjoybalance.nl
info@enjoybalance.nl

Lees ook:
‘Tot rust komen met de Alexandertechniek‘
Rust begint waar inspanning eindigt

Hoe zorg je ervoor dat je jezelf niet helemaal gek-stresst op je werk? Hoe realiseer je een mooie balans tussen werk en prive? Hoe behoud je rust en focus? Rust.nl geeft je enkele tips:

1. Focus op een ding tegelijk, verspreid je aandacht niet

2. Durf ‘nee’ te zeggen

3. Neem regelmatig een pauze om even te ontspannen en op te frissen

4. Geniet van het moment, adem rustig in en uit, en ontspan

5. Luister meer, praat minder

6. Gebruik de kracht om consequent en structureel positief te denken

7. Doe af en toe een powermap

8. Vermijd gestreste personen of situaties

9. Beweeg veel: wandel, loop, dans, sport, yoga…

10. Wees bewust van al het mooie dat je wel hebt…

Lees meer artikelen over het voorkomen van stress
Lees tips om goed te slapen

Stromend water
Het geluid van stromend water maakt me rustig. Het gevoel, mijn gevoel stroomt mee.

Tijdens onze vakantie hebben we allerlei uitstapjes gedaan en op een gegeven moment waren we bij een mooie waterval. Prachtig om te zien, het water dat stroomt en zich op twee plaatsen naar beneden stort. Op zich met enig geweld, maar tegelijk zo natuurlijk en vloeiend. Mooi gewoon.

Het geluid van het water, het continu stromen en ruisen, maakte dat ik op dat moment alleen maar daaraan dacht en een enorme rust voelde. Ik voelde verwondering over de natuur. Zichzelf vormend, continuerend, zichzelf herhalend en zichzelf steeds weer vernieuwend.

Waterval geeft rust - Annechien Broekmeijer

Voor mij is dit een mooie manier om afstand te nemen. Afstand van mijn dagelijkse omgeving, van de dagelijkse dingen, de drukte. Eigenlijk afstand nemen van alles, alles behalve van mezelf. Gewoon even te zijn. Alleen met mezelf starend naar de waterval.

Vakantie
Het is heerlijk om op vakantie te gaan, even weg van je vaste ritme, van het werk, van alles wat er van je verwacht wordt en wat je van jezelf verwacht. Maar tegelijk is het wel zo dat ik natuurlijk met mijn gezin op vakantie was, waarbij ik nog steeds de drukte van drie kinderen om me heen voel.

Daarom was het een heerlijk moment om even alleen te zijn, alleen met die prachtige waterval. Dat was een moment van ultieme rust en ontspanning. De continue stroom van geluid en beweging werken meditatief. Een mooi moment om even helemaal mijn rust te voelen en de tijd voor mezelf te nemen. Het stromen van het water leek me echt te helpen om het als het ware over me heen te laten spoelen.

Ik heb het gebruikt om in mijn vakantie iets los te laten. Ik heb me namelijk gerealiseerd wat een belangrijk stuk is voor mij om los te laten, niet meer mee bezig te zijn. En het bij de waterval zijn, als het ware voelend dat het water over me heen en door mij heen stroomt, heeft me werkelijk geholpen dit ook los te laten.

Thuis
En nu ben ik weer thuis, terug in het dagelijkse ritme van mijn gezin en mijn bedrijf. Ik denk regelmatig terug aan dat mooie moment. Ik kan er direct weer van genieten en het gevoel van stromend water terughalen. Dit beeld gebruik ik nu als meditatie en visualisatie als ik merk dat ik iets wil loslaten. Dit beeld wordt vaak gebruikt, en mij helpt het nu zo bewust ‘mijn eigen’ waterval voor ogen te halen.

Annechien Broekmeijer

Lees meer van Annechien op Rust.nl:
Hoogsensitief en toch rust
‘Hoe vind je rust in een druk leven met werk en gezin?’
Inspiratie door rust

Annechien Broekmeijer is moeder van drie kinderen, columniste en mede-eigenaar van marketingbureau KABAAL Marketing. Naast het opzetten en uitvoeren van de marketing van bedrijven houdt KABAAL zich bezig met de begeleiding van ondernemers. Dit heeft niet alleen betrekking op het ondernemerschap, maar vooral op de persoon die ondernemer is. Wie ben je als persoon, wat wil je bereiken en hoe kan je je authentiek presenteren en helemaal in je kracht staan.

Rust is iets wat je zelf moet regelen, niet iets wat zich zomaar aandient
Kun je het je nog herinneren, de grote vakantie uit je kindertijd? Eindeloos leken die zes weken vrij van school. Geen gehaast en heerlijk spelen. Maar ook vervelen op z’n tijd. Wat een verschil met vandaag de dag. Zelf ben ik sinds kort weer aan de schoolvakanties gebonden en de eindeloze weken van toen vliegen nu razendsnel voorbij. Geen wonder, als ik kijk hoe ik er mee omga.

Vakantiestress
Eerst is daar de stress van het op vakantie gaan. Ik weet niet hoe dit bij anderen loopt, maar ik ervaar “inpakken en wegwezen” als een behoorlijk zenuwslopend gebeuren.
Eenmaal op het vakantie adres duurt het wel een paar dagen voor we geacclimatiseerd zijn. We zijn druk met het verkennen van de omgeving – waar zit hier een supermarkt/speeltuin/zwembad – en de kinderen moeten wennen aan alle nieuwigheid. Pas na een paar dagen dringt de vraag zich op: wat zal ik eens gaan doen nu ik niks te doen heb? En het duurt nog veel langer voor ik die vraag durf te beantwoorden met: NIETS. Dat wil zeggen, niets nuttigs, niets met een doel of met een plan.

Werk mee op vakantie
Voor sommige mensen is de wat-zal-ik-eens-gaan-doen vraag een dusdanig bedreigende vraag, dat ze hun werk meenemen op vakantie. Ik las op een ondernemersblog dat mensen elkaar de tip gaven om elke dag een half uur de mail te checken tijdens de vakantie, zodat je altijd bereikbaar kunt zijn voor je klanten. Voor managers zijn er tegenwoordig speciale boeken om tijdens de vakantie vakkennis mee op te halen. En ik ken niemand die z’n mobiele telefoon thuis laat of structureel uitzet in de vakantie. Doe ik zelf ook niet.

Eenmaal thuis heb ik nog een paar rustige weken. In mijn branche is de zomer komkommertijd. Dat wil niet zeggen dat ik deze weken ook als rustig ervaar. Net als op mijn vakantie adres, schieten er eerst allerlei zaken door mijn hoofd die juist in deze zomerperiode prima opgepakt kunnen worden: van schoonmaken tot verven en fotoboeken maken. Waar nooit iets van terecht komt, omdat ik telkens vergeet dat komkommertijd niet betekent dat er helemaal niets meer te doen is op werkgebied. Kortom, zelfs als het rustig is, lijk ik tijd te kort te komen.

Je overgeven aan rust
Ik weet dat ik geen uitzondering ben. En dat het voor de meeste mensen ontzettend lastig is om zich over te geven aan rust. We zijn zo gewend aan constant in de Doe-stand staan, dat we ons geen raad meer weten op het moment dat we hem uitzetten. Toch is het belangrijk dat we ons zelf af en toe uit die Doe-stand halen, omdat het ruimte creëert voor andere zaken. Wie voortdurend in actie is, richt zich vooral op de korte termijn, de dingen die nu gedaan moeten worden. Daarmee onderdruk je twee andere belangrijke krachten: creativiteit en gevoel.

Vakantie maakt creatief
Creativiteit heb je nodig voor nieuwe ideeën en lange termijn plannen. Zonder creativiteit blijf je altijd in hetzelfde cirkeltje van dezelfde routines ronddraaien. Om je creativiteit te voeden heb je nieuwe prikkels nodig en de rust om ze binnen te laten komen. Vakantie maakt daarom ook vaak creatief. In een nieuwe omgeving, ver weg van alles, zie je ineens de oplossing voor het probleem of krijg je een briljant idee. Het is ook een prima tijd om eens na te denken waar je over bijvoorbeeld 5 of 10 jaar wilt staan in je leven.

Innerlijke rust
Gevoel is je innerlijke kompas, het vertelt je wat belangrijk voor je is en waar je grenzen liggen. Negatieve gevoelens zoals angst, verdriet en boosheid zijn niet erg geaccepteerd in onze cultuur. We stoppen ze dan ook vaak weg. Meestal komen ze vervolgens op een andere manier te voorschijn. De boosheid van je werk reageer je ineens af op je partner. En wie stelselmatig over z’n eigen grenzen gaat, wordt uiteindelijk ziek. Regelmatig rust nemen en je af vragen wat iets met je doet en aandacht besteden aan de signalen van je lichaam, komt je fysieke en mentale gezondheid ten goede. Ook daar leent vakantie zich uitstekend voor.

Laat je inspireren door je kinderen
En als je niet goed weet hoe je uit je Doe-stand kunt komen, kijk dan eens naar kleine kinderen. Zij zijn meesters in het omgaan met zowel creativiteit als gevoelens. Ze kunnen zich uren vermaken met wat dan ook, een takje wordt een toverstok, een steentje een schat. Negatieve gevoelens steken ze niet onder stoelen of banken, positieve trouwens ook niet.
Het grootste verschil tussen mijn kinderen en mij, is dat zij (nog) niet leven in een wereld waarin ze van alles moeten van zichzelf. Ze houden zich alleen maar bezig met wat ze op dit moment leuk lijkt. En ze denken daarbij niet veel verder dan vandaag. Daarom duurt de grote vakantie voor mijn dochter tot en met de laatste dag eindeloos, terwijl ik in week 5 al begin te denken: goh, weer bijna voorbij.

Zet jezelf op non-actief: tips
Heb je geen kleine kinderen in de buurt? De volgende tips werken ook jezelf op non-actief te stellen:

• Spreek met jezelf een bepaalde periode af waarin je helemaal niks hoeft te doen. Dat kan een dag zijn, een weekend of een paar uur. Houd pen en papier in de buurt en schrijf alles wat je te binnen schiet aan moet-nog-gebeuren gewoon op (kijk wel uit dat dit niet de volgende verplichte activiteit wordt. Het doel is niet een to do lijst creëren, maar zaken loslaten). Doe pas iets met de opgeschreven dingen als de periode die je met jezelf hebt afgesproken voorbij is.

• Volg een tijd lang, bijvoorbeeld een maand of drie maanden, zoveel mogelijk je impulsen. Dat wil zeggen, geef zoveel mogelijk toe aan dingen waar je enthousiast van wordt. Dus als je graag op het strand wandelt en in het oosten van het land woont: ga gewoon op die vrije dag naar het strand, ook al is het twee uur rijden.

• Ga iets doen wat je als kind heel leuk vond. Het geeft niet dat je niet perfect kunt tekenen, dat kon je vroeger ook niet en toch was het leuk.

• Uiteraard werken meditatie en mindfullness technieken goed.

• Realiseer je één ding heel goed: de lijst met dingen-die-gedaan-moeten-worden wordt nooit kleiner. Zo druk als je leven nu is, zo druk is het ook volgende week, volgende maand en volgend jaar. Het enige verschil is dat je nu nog niet waarmee je het dan druk zult hebben. Rust is iets wat je zelf moet regelen, niet iets wat zich zomaar aandient.

Sylvie Mellenbergh

Meer lezen van Sylvie?
Lees ook het interview ’13 vragen aan Sylvie Mellenbergh’ en haar artikel ‘Prettig gestoord worden’.

Sylvie Mellenbergh is oprichtster van Passie Kompas, een coachingsbureau dat vrouwen ondersteunt bij het realiseren van hun professionele doelen. Passie Kompas biedt individuele coaching, teamcoaching en workshops voor vrouwen met ambitie. Om te bepalen waar hun focus gaat liggen en hoe ze deze kunnen behouden.