Rust is niemand nodig hebben
Zijn lip trilt en er verschijnen tranen in zijn ogen als Hans me vertelt dat zijn vrouw verliefd is geworden op een andere man. Hij zegt het gevoel te hebben dat hij zonder haar niet kan leven. ’s Nachts ligt hij sidderend van angst naast haar in bed en ziet dan alles wat tussen zijn vrouw en die ander gebeurd zou kunnen zijn, de revue passeren.

Het is duidelijk dat hij de huidige situatie beleeft als een klein, bang kind.

Als ik Hans vraag naar gebeurtenissen in zijn jeugd die te maken zouden kunnen hebben met angst, vertelt hij dat hij als klein kind leed aan zware astma-aanvallen. Soms zat hij ’s nachts wanhopig in bed naar adem te snakken, en als het zeer ernstig was liep zijn broertje naar hun moeder voor hulp. Maar zijn moeder kwam niet. Hoe angstig moeten Hans en ook zijn broer zich gevoeld hebben?

De diep gevoelde behoefte dat hij zijn moeder nodig had, was terecht voor Hans, hij was immers een kind.

Terugkijkend op zijn leven tot nu toe ziet hij dat hij alles in het werk heeft gesteld om zich veilig te voelen. Hij heeft een vermogen opgebouwd en woont met zijn gezin in een prachtig huis. Hij is voortdurend en ongedurig bezig om ‘zijn bezit’ te bewaken en heeft het idee dat hij dit allemaal nodig heeft om gelukkig te zijn. Maar wat hij vooral voelt is onrust.

Tijdens ons gesprek zeg ik op een bepaald moment tegen hem: “Ik heb mijn man niet nodig”. Hij kijkt me verbaasd aan en vraagt me: “Hou je dan wel van hem”? Ik zeg tegen hem: “Meer dan ooit”.

Veel relaties ontstaan vanuit de gedachte dat de ander je gelukkig zal maken. De partner heeft iets dat jij denkt niet te hebben en door met hem samen te zijn, hoop je dat hij je dat zal geven. Daardoor ontstaat het misplaatste idee dat je de ander nodig hebt. De gedachte je partner nodig te hebben zorgt ervoor dat je jezelf vaak geweld aan doet om je op een bepaalde manier te gedragen (je moet tenslotte iets verdienen!). Of je probeert de ander te veranderen, zodat hij aan je ideaalbeeld kan voldoen. Wat je ook doet; als je op deze manier bezig bent, zie je slechts jouw beeld van de ander en houd je dus niet van je partner, maar van het beeld dat je van hem hebt.

Op het moment dat je je realiseert dat je niets nodig hebt omdat alles er al is, ziet alles, en dus ook een relatie, er anders uit. Aangezien je nooit iets hebt bezeten, kun je ook niets verliezen.
Je partner hoeft dan je dromen niet meer te vervullen, waardoor je hem echt kunt zien zoals hij is. Hij hoeft niet te veranderen. Je hoeft hem niet te dwingen om je iets te geven, waardoor hij zich benauwd zou kunnen voelen. Natuurlijk kan hij nog steeds verliefd worden, maar als hij geliefd wordt om wie hij is, zal hij je waarschijnlijk nooit verlaten.

Als je niets ‘nodig’ hebt, hou je je niet meer bezig met de vraag of iemand blijft. Je weet dat je daarover niets te zeggen hebt. In die ontspannenheid is er ruimte om alles wat daarin verschijnt liefdevol te ontvangen en te laten zijn zoals het is; ook als iemand je zou verlaten.

Annette Raaijmakers
17 juli 2011

Lees ook Annette’s andere columns voor Rust.nl:
Wijs of heilig?
Rust is overgave
Rust is… waarnemen zonder toevoeging van betekenis
Rust is jezelf vergeten
Rust is schaamteloos zijn wie je bent
Rust door te vertrouwen op je intuïtie
De moeder van alle misverstanden
Is rust afhankelijk van omstandigheden?
Innerlijke rust vinden? Neem alles precies zoals het is
Rust is als alles goed is zoals het is
Als ‘iets’ gezien is, kan het rusten
Rust is beseffen dat je niets hoeft te doen

Wil je meer weten over Annette Raaijmakers? Lees hier een exclusief interview.

Annette Raaijmakers is psychotherapeut en oprichter van Instituut Core (1992). In 2009 kwam haar boek ‘Volledig vrij’ uit, waarin zij aan de hand van aansprekende praktijksituaties stapsgewijs uitlegt wat je zelf kunt doen om je te ontdoen van belemmerende gedachtes. In 2010 verscheen de tweede druk van het succesvolle ‘Volledig vrij’.

Bestel het boek hier:

Volledig vrij
Annette Raaijmakers

Wijs of heilig?
Toen Paula zich ging bezighouden met haar spirituele ontwikkeling, had zij allerlei ideeën over hoe zij zich als persoon zou moeten gedragen. De mensen die zij ontmoette tijdens de bijeenkomsten en satsangs die zij bezocht, straalden allemaal een soort liefdevolle warmte uit. Ze liepen glimlachend rond, leken geen oordelen te hebben en schenen geen last te hebben van negatieve emoties.

Dat wilde Paula ook!
Ze wilde graag een wijze, verlichte vrouw worden en ze dacht dat te bereiken door een heilige te worden.

Een heilige is iemand die zich gedraagt naar de door ons bedachte ‘hoogste waarden’. Hij of zij gedraagt zich zoals het ‘hoort’. Hij is dus onder andere: altijd liefdevol, nooit boos, heeft geen oordelen, is milieubewust, staat altijd klaar om te helpen en zegt alles te accepteren zoals het is.
Bij een heilige gaat het over ‘het gedrag van de persoon’.

Een wijze is iemand voor wie geen ‘ik’ meer speelt. Hij gedraagt zich zoals hij gestuurd wordt door het universum. Hij weet dat hij het licht is waarin alles verschijnt en verdwijnt. Dat betekent dat alles zich kan voordoen. Soms komt boosheid op, soms dient verdriet zich aan. Hij neemt alles zoals het is en houdt zich niet bezig met ‘hoe iets zou moeten zijn’.
Een wijze is en wordt nooit heilig. Hij wordt alleen maar meer wie hij is.

We hebben vaak allerlei fantasieën over hoe het eruit zou zien als bewustzijn zich ontwikkelt. Wat jij ziet als de hoogste menselijke kwaliteit projecteer je op de verlichte geesten. Wijsheid wordt vertaald in heilig zijn, waardoor allerlei edele karaktereigenschappen moeten worden nagestreefd. Als je dat gaat proberen, kom je meteen in de problemen, want er komen regelmatig ook allerlei onedele gedachten en gevoelens in je op. Wat moet je daar dan mee?
Er ontstaat een innerlijk conflict tussen ‘hoe het is’ en ‘hoe het zou moeten zijn’. En dat conflict zorgt voor lijden.

Als jij denkt te weten ‘hoe het zou moeten zijn’, ga je van alles doen om ‘hoe het is’ te veranderen. Het ego zegt: ‘Ik weet hoe het moet zijn en ik wil dat het anders is. Maar dat lukt natuurlijk niet, want ‘het is, zoals het is’.
Omdat je ‘heilig’ wilt zijn, mogen de ‘onheilige’ dingen er niet zijn.
Maar wie zegt dat? Is dat waar?
Alle overtuigingen en ideeën die je hebt vormen een blokkade om een wijs mens te worden.
Als je streeft naar heiligdom, wordt je gedrag nog steeds gestuurd door het ego. Je mag dan misschien een zogenaamd ‘oordeel loos persoon’ geworden zijn, maar dat maakt je nog niet tot een wijze.

Een wijs mens bekommert zich nergens om. Hij is rustig. Hij is vrij.
Als hij een oordeel heeft, is het er even en op het moment dat het gezien wordt voor wat het is, lost het vanzelf op.
Hij heeft zijn voorkeuren, kent gevoelens en leeft helemaal zijn unieke zelf.

Annette Raaijmakers
Maart 2011

Lees ook Annette’s andere columns voor Rust.nl:
Rust is overgave
Rust is… waarnemen zonder toevoeging van betekenis
Rust is jezelf vergeten
Rust is schaamteloos zijn wie je bent
Rust door te vertrouwen op je intuïtie
De moeder van alle misverstanden
Is rust afhankelijk van omstandigheden?
Innerlijke rust vinden? Neem alles precies zoals het is
Rust is als alles goed is zoals het is
Als ‘iets’ gezien is, kan het rusten
Rust is beseffen dat je niets hoeft te doen

Wil je meer weten over Annette Raaijmakers? Lees hier een exclusief interview.

Annette Raaijmakers is psychotherapeut en oprichter van Instituut Core (1992). In 2009 kwam haar boek ‘Volledig vrij’ uit, waarin zij aan de hand van aansprekende praktijksituaties stapsgewijs uitlegt wat je zelf kunt doen om je te ontdoen van belemmerende gedachtes. In 2010 verscheen de tweede druk van het succesvolle ‘Volledig vrij’.

Bestel het boek hier:

Volledig vrij
Annette Raaijmakers

Rust is overgave
Robert vertelde dat hij een opdracht had gekregen om een team uit de Gezondheidszorg te coachen. Hij had van de opdrachtgever gehoord dat hij de opvolger was van drie eerdere coaches, die jammerlijk in hun opdracht waren mislukt.
Robert nam zich voor om goed beslagen ten ijs te komen en prepareerde voor ieder teamlid een prachtige map waarin hij duidelijk omschreef welke weg hij met het team wilde bewandelen.

Toen hij bij de eerste afspraak de map aan eenieder overhandigde, bladerde een van hen achteloos door de bladzijden, slaakte een diepe zucht, sloeg de map met een klap dicht en riep: ‘Wat een onzin…. Daar begin ik niet aan!’
De andere teamleden sloten zich daar ogenblikkelijk bij aan.
Sindsdien had Robert geen poot meer om op te staan. Alle voorstellen die hij deed werden meteen de grond ingeboord. Robert had het gevoel dat ook hij afstevende op een opdracht die gedoemd was te mislukken.

Waar was het fout gegaan?
Op het moment dat Robert hoorde dat hij de vierde begeleider van het team zou worden, besloot hij meteen dat hij het er beter vanaf zou brengen dan zijn voorgangers. In zijn hoofd ging hij onbewust de strijd met hen aan en met de mensen die hij zou gaan coachen. Hij maakte een mooie map en toen hij deze aan de mensen gaf, wilde hij daarmee impliciet zeggen: ‘Kijk eens hoe goed ik ben’.
Wellicht onbedoeld, maakte hij zich ‘groot’ waardoor degenen die tegenover hem zaten ‘klein’ werden. Uiteraard lieten zij dat niet gebeuren en gaven ze hem een fikse klap om de oren.

Deze gebeurtenis zorgde voor een pijnlijke deuk in Robert’s ego, wat hem stimuleerde om bij elke ontmoeting met nieuwe briljante voorstellen te komen.
Het kwaad was echter al geschied en omdat de stijl van Robert niet veranderd was, bleef het verzet van het team bestaan.

Arme Robert…. Hij was een strijd aangegaan, die hij alleen maar kon verliezen.

Wat zou hij hiervan kunnen leren?
Toen hij hoorde dat alle voorgaande interventies op een debacle waren uitgelopen, kon hij in feite maar een ding doen en dat was ‘zich klein maken’. Als hij zich ‘klein’ maakt, wordt de ander ‘groot’. De rollen zijn dan omgedraaid. Op het moment dat de teamleden dat voelen, zullen ze hem gaan vertellen wat hun verwachtingen zijn. In plaats van hun vijand, wordt hij hun handlanger.

Om je ‘klein’ te kunnen maken is het nodig dat je geen oordeel hebt over ‘klein’, want vaak wordt dit woord geassocieerd met ‘zwak’. Groot en klein zijn echter evenveel waard en het een is niet beter dan het ander. Als je geen oordeel hebt over deze begrippen, kun je je gemakkelijk overgeven aan de situatie waar je in terecht komt. Je hebt dan geen behoefte aan controle, je hoeft je niet te verzetten en je bent in staat om intuïtief aan te voelen wat een juiste interventie is. Soms is het goed om ‘groot’ te zijn en soms om ‘klein’ te zijn.

Zodra je je overgeeft aan wat zich aandient, kan alles zich manifesteren en weer verdwijnen. Je laat alle ideeën los en verwelkomt elke situatie alsof je het voor het eerst ziet. Dat is overgave!

Als je in staat bent om je klein te maken, ben je groot!

Annette Raaijmakers
30 januari 2011

Lees ook Annette’s andere columns voor Rust.nl:
Rust is… waarnemen zonder toevoeging van betekenis
Rust is jezelf vergeten
Rust is schaamteloos zijn wie je bent
Rust door te vertrouwen op je intuïtie
De moeder van alle misverstanden
Is rust afhankelijk van omstandigheden?
Innerlijke rust vinden? Neem alles precies zoals het is
Rust is als alles goed is zoals het is
Als ‘iets’ gezien is, kan het rusten
Rust is beseffen dat je niets hoeft te doen

Wil je meer weten over Annette Raaijmakers? Lees hier een exclusief interview.

Annette Raaijmakers is psychotherapeut en oprichter van Instituut Core (1992). In 2009 kwam haar boek ‘Volledig vrij’ uit, waarin zij aan de hand van aansprekende praktijksituaties stapsgewijs uitlegt wat je zelf kunt doen om je te ontdoen van belemmerende gedachtes. In 2010 verscheen de tweede druk van het succesvolle ‘Volledig vrij’.

Bestel het boek hier:

Volledig vrij
Annette Raaijmakers

Rust is waarnemen zonder toevoeging van betekenis
Terwijl ik mijn jongste kleinkind de fles gaf, keek ik naar haar serene gezichtje. Plotseling begon ze hard te huilen. Ze kromp ineen en ze sloeg met haar vuistje wanhopig op haar hoofd. Ik voelde hoe krampen haar buik samentrokken. Een paar minuten later was het voorbij en keek ze me met haar blauwe kijkers rustig aan. Het was net of het niet gebeurd was. Er was geen nasnikken of zeuren. De eerdere pijn werd meteen losgelaten, was spoorloos verdwenen en nu was er weer een nieuw moment. Ik zag dat ze intens opging in datgene wat zich voordeed, het losliet als het klaar was en overging naar wat zich dan weer aandiende.

Deze samensmelting met het moment wordt weleens gezien als de hoogste vorm van spiritualiteit, maar aangezien een baby zich niet bewust is van deze staat, is het niet hetzelfde.

Een baby eigent zich niets toe. Voor een baby is het niet: “Ik heb pijn, ik heb honger”, maar is er pijn en is er honger. Alles gebeurt gewoon en er is nog geen ‘ik’ die de gebeurtenissen als ‘van mij’ interpreteert.

Al na enkele maanden begint de identificatie met lichaam, denken en voelen zich te ontwikkelen. Dit wordt ook wel het ‘ego’ of de ‘persona’ genoemd. Alhoewel het ego nergens in ons lichaam te vinden is, zou je kunnen zeggen dat het een mechanisme is in ons hoofd dat overal ‘ik’ voorzet. Ik doe, ik praat, ik ben goed, ik ben schrijver, ik maak een fout…, terwijl er wordt gedaan, gepraat, geschreven en een fout gemaakt. Je denkt dat jij dat allemaal doet, maar je kunt je niets toe-eigenen, omdat alles wordt gedaan.

Het lijkt een tragisch lot dat we allemaal geboren worden zonder ego, het vervolgens helemaal gaan ontwikkelen en dat we er dan van alles aan moeten doen om het weer kwijt te raken. Toch is dat niet zo. Het is normaal en noodzakelijk dat het ego eerst volledig tot bloei komt. Het allegaartje van ideeën, overtuigingen en persoonlijkheidskenmerken noemen we ‘ik’. We identificeren ons met die ik en geven daarmee alles een persoonlijke betekenis.

Op het moment dat je niet meer gehecht bent aan je ideeën kan er iets gaan veranderen. Je kunt gaan zien dat jij niets doet. Je neemt waar en geeft de waarneming geen betekenis. Schaamte, schuld en trots lossen langzaam op als sneeuw voor de zon. Wat rest is aanwezigheid en dan is er niets dat er ‘niet zou mogen zijn’. En het vermaledijde ego? Als het er al is, dan mag dat er ook zijn. Het grote verschil is dat je er niet meer in gelooft. Op het moment dat je echt ‘wakker’ wordt, zie je dat er niet zoiets als een ego of ‘ik’ bestaat. Het is een illusie.

Natuurlijk krijg je nog steeds gedachten en gevoelens, maar doordat je je niet langer identificeert, trekken ze voorbij als wolken aan de lucht. Je hoeft ze niet vast te houden en je hoeft je er ook niet tegen te verzetten. Je hebt ook nog steeds een mening over iets, maar je bent er niet aan gehecht. Je kunt zien dat een idee in je opkomt en dat je deze ogenblikkelijk los kunt laten. Je weet dat ‘de waarheid’ niet bestaat en je hoeft dus niemand te overtuigen.

Wat een rust!

Je doet niets, alles gebeurt. Het kan zijn dat je nu uitroept: ‘Als ik toch niets doe, kan ik net zo goed op de bank voor de televisie gaan zitten!’
Dat is waar, maar voor de televisie zitten is ook iets doen. Juist door je over te geven aan wat er ‘nu’ in deze ruimte gebeurt, doe je wat er op dat moment nodig is om te doen. Je verdwijnt niet in je hoofd, waarbij je je identificeert met allerlei gedachten. In plaats daarvan ben je spontaan aanwezig in het moment. Het lijkt op de samensmelting met het moment van mijn kleindochter, alleen ben je je er volkomen bewust van. Het leven wordt dan volledig in vrijheid geleefd.

Annette Raaijmakers

29 november 2010

Lees ook Annette’s andere columns voor Rust.nl:
Rust is jezelf vergeten
Rust is schaamteloos zijn wie je bent
Rust door te vertrouwen op je intuïtie
De moeder van alle misverstanden
Is rust afhankelijk van omstandigheden?
Innerlijke rust vinden? Neem alles precies zoals het is
Rust is als alles goed is zoals het is
Als ‘iets’ gezien is, kan het rusten
Rust is beseffen dat je niets hoeft te doen

Wil je meer weten over Annette Raaijmakers? Lees hier een exclusief interview.

Annette Raaijmakers is psychotherapeut en oprichter van Instituut Core (1992). In 2009 kwam haar boek ‘Volledig vrij’ uit, waarin zij aan de hand van aansprekende praktijksituaties stapsgewijs uitlegt wat je zelf kunt doen om je te ontdoen van belemmerende gedachtes.

Bestel het boek hier:

Volledig vrij
Annette Raaijmakers

Rust is jezelf vergeten
Wanneer ik vroeger bij mijn opa en oma op bezoek kwam, werd ik min of meer gedwongen om tussen de middag te luisteren naar G.B.J. Hilterman met zijn commentaar op ‘de toestand in de wereld’. Op weg naar huis hoorde ik vaak nog zijn bijzondere stem naklinken in mijn hoofd. Eigenlijk zat er in die tijd altijd een G.B.J. in mijn hoofd!
Deze voorzag mij de hele dag van commentaar op de toestand in ‘mijn wereld’. Die stem vertelde mij ongevraagd wat ik fout of goed deed, gaf me angstige gedachten en bekritiseerde vooral mijn gevoelens. Net zozeer als mijn opa waarde hechtte aan de ideeën van Hilterman, geloofde ik wat mijn stem me dagelijks influisterde.

Als je luistert naar de stem in je hoofd die zegt: ‘Je bent niet oké’, ga je je klein maken of juist heel erg je best doen. Je bent dan in gevecht met jezelf en maakt je afhankelijk van je omgeving. Anderen moeten je positief bevestigen om de leegte die je voelt te vullen. Je smeekt: ‘Geef me iets, zeg dat ik oké ben’. Als je geen bevestiging krijgt, voel je pijn en als je die wel krijgt, voel je je blij. Die blijdschap is echter maar van korte duur en na enige tijd weer verdwenen. De bevestiging lijkt in een emmer met een gat terecht te zijn gekomen, waar al datgene wat je krijgt er weer net zo hard uitloopt als dat het erin kwam.

Dit gebeurt allemaal omdat je de stem in je hoofd gelooft.

Iedereen herkent die stem in z’n hoofd die de hele dag op- en aanmerkingen maakt. Die stem zegt: ‘Je bent te dik, je doet het niet goed, je bent een loser’, maar ook: ‘Je bent geweldig, je bent de mooiste’. Je bent geneigd deze gedachten te geloven. Je denkt: ‘Als deze gedachten in mij opkomen, dan zullen ze wel waar zijn’. Als je veel negatieve gedachten hebt over jezelf denk je misschien dat therapie deze, in positieve zin, kan veranderen. Maar ook al ga je door therapeutisch inzicht beter over jezelf denken, als je blijft geloven dat de stem in je hoofd de waarheid spreekt, ben je niet echt veel opgeschoten.

Die stem in je hoofd kakelt maar wat, en geen enkele van die gedachten is waar.

Het denken wil voor God spelen en wil alles bepalen. Het brein produceert voortdurend gedachten, want dat is de aard van het beestje. Ze komen vanzelf op en als je er geen aandacht aan besteedt gaan ze vanzelf weer weg.
Je hoeft deze ideeën niet serieus te nemen. Ze hebben als het ware niets met jou te maken. Je ziet ze opkomen en verdwijnen en het hoeft je niet te raken omdat je weet dat het de waarheid niet is. Het zijn slechts gedachten die als objecten verschijnen in jou en ze zijn niet van jou. Net zo min als Hilterman ‘de waarheid’ in pacht had, vertelt jouw stem jou ‘de waarheid’.

Als je geen waarde meer hecht aan de gedachtestroom en je niet langer geïdentificeerd bent met wat de stem je te vertellen heeft, kun je opgaan in wat er nu is. Het is te vergelijken met zoals je tijdens een spannende voetbalwedstrijd wordt meegenomen door het spel. Of hoe je helemaal kunt verdwijnen in een film waar je naar zit te kijken.
Op zulke momenten ‘ben je er niet’ en vergeet je jezelf. De G.B.J. in je hoofd is stil. Dat zijn de momenten waarop er niets hoeft te veranderen en alles goed is, precies zoals het is.

Annette Raaijmakers – Oktober 2010

Lees ook Annette’s andere columns voor Rust.nl:
Rust is schaamteloos zijn wie je bent
Rust door te vertrouwen op je intuïtie
De moeder van alle misverstanden
Is rust afhankelijk van omstandigheden?
Innerlijke rust vinden? Neem alles precies zoals het is
Rust is als alles goed is zoals het is
Als ‘iets’ gezien is, kan het rusten
Rust is beseffen dat je niets hoeft te doen

Wil je meer weten over Annette Raaijmakers? Lees hier een exclusief interview.

Annette Raaijmakers is psychotherapeut en oprichter van Instituut Core (1992). In 2009 kwam haar boek ‘Volledig vrij’ uit, waarin zij aan de hand van aansprekende praktijksituaties stapsgewijs uitlegt wat je zelf kunt doen om je te ontdoen van belemmerende gedachtes.

Bestel het boek hier:

Volledig vrij
Annette Raaijmakers

Een vrouw vertelde mij hoe zij op tienjarige leeftijd geleerd had om zich te schamen voor haar lichaam. Op een zwoele zomeravond lag zij in bed en had haar pyjama uitgetrokken. Ze lag nog een beetje te doezelen toen zij haar ouders thuis hoorde komen. Ze hoopte dat haar vader, zoals altijd naar haar zou komen om haar een nachtkus te geven. Toen hij binnenkwam en zij haar armen verlangend naar hem uitstrekte, rukte hij bruusk de lakens van haar af, keek bestraffend neer op haar blote lijf en riep naar haar moeder: ‘Nou moet je hier eens komen kijken!’ Ze werd overvallen door een diepe schaamte, die zij totaal niet kon verklaren.

Iedereen is bekend met de emotie schaamte. Het zijn de momenten, waarop je gaat blozen, door de grond wilt zakken of je innerlijk terugtrekt uit de situatie waarin je je bevindt. Je hebt het gevoel dat je ‘bloot’ staat en dat mensen iets zien wat niet gezien mag worden.
Als een gevoel van schaamte je overvalt, werkt dat als een sluier waarachter je je wilt verstoppen. Je voelt dat je niet goed bent zoals je bent en je wilt er eigenlijk even niet zijn.

In je jeugd worden je allerlei ideeën over ‘hoe je moet zijn’ voorgeschoteld. Deze kunnen betrekking hebben op hoe je er uit moet zien en/of hoe je je moet gedragen. Opmerkingen en gebeurtenissen kunnen je een onterecht schuldgevoel bezorgen over wie je bent. Schaamte ontstaat als je je aangevallen voelt in die authenticiteit. Op het moment dat je bijvoorbeeld wordt uitgelachen of bestraft over je rode haar, je kleding, of iets wat je zegt, leer je dat je niet voldoet aan de maatstaven en schaam je je ervoor dat je anders bent. Je identificeert je met deze ideeën en in contact met een ander, wordt die ander een spiegel. Je kijkt door andermans ogen naar jezelf en wat je ‘denkt’ te zien is negatief: ‘je bent dom, onaantrekkelijk, niet de moeite waard.’

Natuurlijk is schaamte een vervelend gevoel en ben je geneigd dit gevoel te ontkennen en te onderdrukken. Het resultaat daarvan kan zijn dat je je onderdanig, zwijgend en teruggetrokken opstelt of dat je agressief wordt. ‘Ik ben niet goed! Nou… jij bent zeker niet goed!’

Je kunt je van de schaamte bevrijden door allereerst eens te kijken naar de oude ideeën die je bent gaan geloven. Is het waar dat je altijd slim moet zijn? Is het waar dat je niet goed bent als je rood haar hebt of dik bent? Is het waar dat je geen fouten mag maken? Gezien vanuit de realiteit kun je daar alleen maar ‘nee’ op antwoorden, ook al voelt het misschien (nog) niet zo. Alle menselijke eigenschappen zitten in jou en je bent niet beter of minder dan een ander. Door in te zien dat je niet leeft om te voldoen aan de verwachtingen van anderen, kun je worden wie je werkelijk bent en dat schaamteloos leven.

Uiteindelijk is authentiek zijn wie jij bent, het enige wat je in dit leven te doen staat. In relaties met anderen laat je dan zien wie je bent en geef je jezelf cadeau. En dat is het mooiste cadeau dat je iemand kunt geven.

Annette Raaijmakers – september 2010

Lees ook Annette’s andere columns voor Rust.nl:
Rust door te vertrouwen op je intuïtie
De moeder van alle misverstanden
Is rust afhankelijk van omstandigheden?
Innerlijke rust vinden? Neem alles precies zoals het is
Rust is als alles goed is zoals het is
Als ‘iets’ gezien is, kan het rusten
Rust is beseffen dat je niets hoeft te doen

Wil je meer weten over Annette Raaijmakers? Lees hier een exclusief interview.

Annette Raaijmakers is psychotherapeut en oprichter van Instituut Core (1992). In 2009 kwam haar boek ‘Volledig vrij’ uit, waarin zij aan de hand van aansprekende praktijksituaties stapsgewijs uitlegt wat je zelf kunt doen om je te ontdoen van belemmerende gedachtes.

Bestel het boek hier:

Volledig vrij
Annette Raaijmakers

Maya, de sluier van illusies
Het was altijd een heerlijk avontuur om naar mijn oma en opa te gaan. Zij woonden in een groot huis met een mysterieuze tuin die grensde aan uitgestrekte weilanden. Als we aankwamen zat Maya de herdershond op de oprit te trillen van opwinding. Ze hoorde ons al van ver aankomen.
Ik was een jaar of zeven toen ik op een zonnige dag daar arriveerde en met een uitgelaten Maya ging wandelen door de aangrenzende velden.
Toen we terugkwamen ging ik liggen in het gras, legde mijn hand op Maya, luisterde naar de koerende duiven en keek naar de wolken die voorbij gleden. Plotseling was ‘ik’ verdwenen. Het leek wel of er alleen nog maar ‘de ervaring’ was, maar niemand om het te ervaren. Het duurde eindeloos en het was onvergetelijk. Ik sprak er met niemand over omdat het zo vreemd was om mee te maken.

De eerste hond in mijn leven heette Maya. Mijn eerste bijzondere ervaring was met Maya. Haar naam betekent: godin van de begoocheling, sluier van illusies. Het werk van Maya is erop gericht om ons een vertekend beeld van de werkelijkheid te geven en ze zorgt ervoor dat wij een foute interpretatie geven aan onze zintuiglijke waarnemingen. Op haar rustte mijn hand toen ik voor het eerst besefte dat er een andere werkelijkheid is en ze hield me niet tegen.

Jaren later toen ik als au pair werkte bij een Engels gezin en met hen mee mocht naar Wales, ging ik op een avond een wandeling maken in de Moors.
Er was niemand en de schoonheid was overweldigend. Ik klom naar de hoogste top en toen ik daar aankwam leek het alsof ik het hele universum kon overzien. Maar er was geen ‘ik’, er was er alleen maar eenheid. Ik was ‘alles’ en tegelijkertijd ‘niets’. Wie ik dacht te zijn, was verdwenen. Alles was helder en licht. Ik was dat licht. Het was lachwekkend en zo simpel. Ik begreep er niets van, maar wist met zekerheid dat dit de waarheid was.
Aangezien ik een opstel moest schrijven voor mijn lerares Engels, schreef ik er een verhaal over:

“When I arrived at the top of the hill I overlooked the beauty. Everything was quiet. All of a sudden I was drawn into the center of the universe. There was only ‘I’ and no ‘I’. Tears run over my cheeks. This was love, I was love. I definitely believed in God, who was inside me. It might sound silly, but on that day I saw more and in a different way than I ever saw before”.

De lerares schreef onder mijn opstel: “what a wonderful experience. Very good!”
Zij wist natuurlijk niet dat het in dit geval niet ging om een ‘ervaring’, want er was niemand om te ervaren.

In de tijd die daarop volgde, ging ik boeken lezen van Osho en andere goeroes. Ik wist van het bestaan van goeroes, maar had geen enkele behoefte om daar naar toe te gaan. Het was mij volstrekt duidelijk geworden dat de bijzondere momenten zich niet hadden voorgedaan omdat ik ernaar op zoek was. Ze gebeurden gewoon.
Ik deed niets!
Ik realiseerde me steeds vaker dat ik helemaal niets hoefde te doen omdat alles er al was en vanzelf verscheen. Het was om je dood te lachen. Ik had mezelf dikwijls zo serieus genomen, maar er was helemaal niemand!
Toen ik uiteindelijk het boek ‘I am that’ van Nisargadatta Maharaj las, werd de sluier echt weggeschoven.
Het leven werd een film waarin Annette een rol speelt. Ik heb niet de regie. De film speelt zichzelf en alles verschijnt vanzelf. Gebeurtenissen, gevoelens, gedachten en oordelen zijn er even en verdwijnen. Er is geen verschil tussen leuke en vervelende emoties en het betekent beslist niet dat emoties ontkend moeten worden of dat ik ‘erboven’ sta. Integendeel! Iets dient zich aan op precies het moment waarop het bedoeld is; het gebeurt en dat is simpelweg alles.

Annette Raaijmakers
6-07-2010

Lees ook Annette’s andere columns voor Rust.nl:
Rust door te vertrouwen op je intuïtie
De moeder van alle misverstanden
Is rust afhankelijk van omstandigheden?
Innerlijke rust vinden? Neem alles precies zoals het is
Rust is als alles goed is zoals het is
Als ‘iets’ gezien is, kan het rusten

Wil je meer weten over Annette Raaijmakers? Lees hier een exclusief interview.

Annette Raaijmakers is psychotherapeut en oprichter van Instituut Core (1992). In 2009 kwam haar boek ‘Volledig vrij’ uit, waarin zij aan de hand van aansprekende praktijksituaties stapsgewijs uitlegt wat je zelf kunt doen om je te ontdoen van belemmerende gedachtes.

Bestel het boek hier:

Volledig vrij
Annette Raaijmakers

Win ‘Volledig Vrij’ en vind innerlijke rust
Je kent haar van haar columns voor Rust.nl, maar wellicht ook als psychotherapeut, coach, initiatiefneemster van het Core Instituut, en natuurlijk als schrijfster van het boek ‘Volledig Vrij’: Annette Raaijmakers. Inmiddels is het succesvolle boek toe aan de tweede druk. Om dat te vieren geven Annette en Rust.nl een exemplaar van het boek weg en stelden we haar twee korte vragen:

Welke reacties op je succesvolle debuut ‘Volledig Vrij’ zijn je het beste bijgebleven?
Ik heb veel leuke reacties gehad op mijn boek ‘Volledig vrij’.
De dag na de boekpresentatie kreeg ik een e-mail van een vrouw die dezelfde avond aan het boek was begonnen, het in een ruk had uitgelezen en me vertelde dat ze het heel goed geschreven vond. Dat was een leuk begin!

Veel cursisten die hebben deelgenomen aan de Core Management Training reageerden enthousiast op mijn boek. Zij herkenden situaties en oefeningen, waardoor ze het als een mooi naslagwerk beschouwden.

Ik kreeg een leuke e-mail van iemand die bij mij het boek had besteld. Hij schreef:

Beste Annette,

Mijn dochter was hier van de week en zag jouw boek op tafel liggen en begon er terloops in te lezen. Ze wist niet van ophouden en wilde het graag mee hebben. ( Ze was deze zomer een maand in India). Maar ik wilde het niet kwijt. Volgende week is zij jarig en ik wil haar graag een eigen exemplaar cadeau doen. Kun je mij er nog één toezenden?”

Ook kreeg ik een mooie foto van een vrouw die mijn boek zit te lezen in Australië.

'Volledig Vrij' van Annette Raaijmakers wordt zelfs Down Under gelezen

Er komt binnenkort een verslag van een journaliste in het tijdschrift Woman Plus. Zij vertelt daarin dat ze door het lezen van mijn boek en het volgen van de workshop op een veel betere manier kan omgaan met haar dochter.

De meest dierbare reactie kwam van mijn man, die natuurlijk alle manuscripten uit ten treuren had gelezen. Toen hij het eerste exemplaar in zijn handen hield, zei hij met tranen in zijn ogen: “Dit is echt een mooi boek waar veel mensen iets aan zullen hebben.”

Heb je plannen voor een tweede boek?
Ik ben nog niet aan een tweede boek begonnen, maar heb al wel enkele ideeën over de onderwerpen die aan de orde kunnen komen. Ik zou graag iets schrijven over de verwachtingen die mensen hebben over ‘hoe ze zouden moeten zijn om gelukkig/verlicht te worden.’ De grootste valkuil hierbij is dat men vaak denkt dat je geen oordelen mag hebben en dat je als een soort heilige door het leven moet gaan. De uitgever vindt het een goed idee. Mezelf kennende komt het ervan.
En wie weet worden de columns van rust.nl ooit gebundeld.

Ik zou het leuk vinden om van de lezers van mijn columns te horen over welke onderwerpen zij graag iets zouden willen lezen.

Win het boek ‘Volledig Vrij’
Wil je ‘Volledig Vrij’ winnen? Meld je dan voor 30 mei 2010 aan voor de nieuwsbrief van Rust.nl door een mail te sturen met het subject ‘Ik wil volledig vrij’ naar prijsvraag@rust.nl. Vermeld in het mailtje je naam, woonplaats, leeftijd, geslacht en ‘ja, ik wil de nieuwsbrief van Rust.nl ontvangen’.

Kun je niet wachten en wil je het boek morgen in huis hebben? Bestel het dan hier:

Volledig vrij
Annette Raaijmakers

Annette Raaijmakers is psychotherapeut en oprichter van Instituut Core (1992). In 2009 kwam haar boek ‘Volledig vrij’ uit, waarin zij aan de hand van aansprekende praktijksituaties stapsgewijs uitlegt wat je zelf kunt doen om je te ontdoen van belemmerende gedachtes.

Lees Annette’s columns voor Rust.nl:
De moeder van alle misverstanden
Is rust afhankelijk van omstandigheden?
Innerlijke rust vinden? Neem alles precies zoals het is
Rust is als alles goed is zoals het is
Als ‘iets’ gezien is, kan het rusten

Wil je meer weten over Annette Raaijmakers? Lees hier een exclusief interview.

De moeder van alle misverstanden – over rust vinden in je relatie
Petra dacht: “Niemand komt het ooit te weten…” Zij voelde zich verleid door de man die naast haar zat in de trein naar Parijs.
Hij had haar voorgesteld mee te gaan naar zijn hotel en de zin in een avontuurtje was daardoor in haar geprikkeld. Toen ze bij het hotel aankwamen dacht zij eraan haar man te bellen om hem te vertellen dat zij goed was aangekomen en dat ze later op de avond opnieuw contact op zou nemen.
Op de hotelkamer begon een gepassioneerde vrijpartij. Enkele minuten later rinkelde haar telefoon. Zij nam niet op maar de telefoon bleef maar gaan, keer op keer. Uiteindelijk beantwoordde ze de telefoon….het was haar man. Hij vertelde haar dat ze onbedoeld op een knopje had gedrukt (nadeel van de moderne I-phone) waardoor zij hem had “teruggebeld”. Hierdoor had hij alles wat er in de hotelkamer gebeurde kunnen volgen.
Hij vroeg haar: “Met welke man ben jij in Parijs?”

Ze pakte haar spullen, zei de verbouwereerde man gedag en liep naar buiten.
Ze was zich ervan bewust dat het geen enkele zin had om over het gebeurde te liegen. In het verleden had ze bepaalde gebeurtenissen en verlangens meestal voor haar man verzwegen omdat ze bang was voor zijn afwijzing. Nu moest ze de confrontatie met haar man wel aangaan.
Ze belde hem en beloofde met hem te spreken zodra ze terug was uit Parijs.

Het gesprek dat Petra en haar man voerden, leverde diverse nieuwe inzichten en ervaringen op. Petra kon voor het eerst openlijk praten over hetgeen zij had gedaan. Dit gaf een grote rust en opluchting. Ze kon de emoties van haar man begrijpen zonder zich daarmee te identificeren. Hierdoor hoefde zij zich niet te verdedigen en kon ze liefdevol op hem reageren. Petra durfde te spreken over haar angst voor afwijzing, waardoor zij in het verleden de neiging had ‘geheimen te bewaren’. Ze voelde dat haar man wel emoties had ten aanzien van hetgeen er gebeurd was, maar dat hij haar niet afwees! Toen dat tot haar doordrong, besefte zij dat ze zichzelf steeds had afgewezen en het gevoel van afwijzing onbewust geprojecteerd had op haar partner.

Zelfafwijzing is de moeder van alle misverstanden.

Het was alsof er een gordijn was weggeschoven. Petra voelde enorme liefde en waardering voor haar man, omdat hij haar niet afwees en in staat was om de gebeurtenis achter zich te laten. Het leek paradoxaal: ze waren heel dicht bij elkaar gekomen en ze waren tegelijkertijd meer individu geworden. Inniger verbonden, maar minder afhankelijk van elkaars goedkeuring.

Tot Petra’s aanvankelijke verbazing ontstond tijdens het gesprek niet de behoefte om afspraken te maken over trouw en monogaam blijven. Beiden voelden dat zoiets niet kan worden afgedwongen, maar slechts kan ontstaan als een vrijwillige keuze die voortkomt uit liefde en zelfwaardering.
Het zou dan zomaar kunnen gebeuren dat Petra of haar man in een verleidelijke situatie komen en besluiten daar niet aan toe te geven, omdat zij zoveel liefde voelen voor de ander. En als zij wel zouden toegeven aan de verleiding, hoeft het niet langer verborgen te blijven omdat de gebeurtenis niet echt belangrijk meer is.

In plaats van de behoefte om elkaar te controleren en te beperken, konden Petra en haar man ervaren wat het betekent om je vrij en tegelijkertijd innig verbonden te voelen in een relatie.

Annette Raaijmakers
04-05-2010

Lees ook Annette’s andere columns voor Rust.nl:
Is rust afhankelijk van omstandigheden?
Innerlijke rust vinden? Neem alles precies zoals het is
Rust is als alles goed is zoals het is
Als ‘iets’ gezien is, kan het rusten

Wil je meer weten over Annette Raaijmakers? Lees hier een exclusief interview.

Annette Raaijmakers is psychotherapeut en oprichter van Instituut Core (1992). In 2009 kwam haar boek ‘Volledig vrij’ uit, waarin zij aan de hand van aansprekende praktijksituaties stapsgewijs uitlegt wat je zelf kunt doen om je te ontdoen van belemmerende gedachtes.

Wil je het boek bestellen? Dat kan hier:

Volledig vrij
Annette Raaijmakers

Lodewijk was vierenvijftig en alles aan hem was rond en zacht. Toen hij voor een training bij mij binnenstapte en me aankeek, voelde ik dat hij dacht: “Ze kijkt dwars door me heen”. De eerste dag van de training verstopte hij zich een beetje en ging bij de bespreking van zijn oefeningen alles relativeren. Het viel wel mee en in vergelijking met anderen was het allemaal niet zo erg.

Hoezo niet zo erg?
Twaalf jaar geleden was Lodewijk van de ene dag op de andere bij zijn vrouw en drie kinderen vertrokken om met zijn nieuwe liefde, die hij toen pas enkele dagen kende, te gaan samenwonen. Het gevolg van deze tumultueuze beslissing was dat hij vijf jaar lang zijn kinderen niet mocht zien. Van zijn vermogen hield hij nauwelijks een cent over, maar hij begon met frisse moed aan een nieuw bedrijf dat gouden jaren beleefde. Zo deed Lodewijk dat: zodra hij emotioneel geraakt werd ging hij meteen iets doen! Hij hoefde dan niet te voelen wat hem dwarszat.
Toen een jaar geleden de creditcrisis zich aankondigde, verloor Lodewijk zijn grootste klant. Aangezien hij ook altijd heel royaal anderen had geholpen door kleinere klanten aan vrienden door te spelen, ging hij in korte tijd failliet.
Een paar maanden later hoorde hij dat zijn huidige vrouw kanker had met een zeer slechte prognose.

‘Hoezo niet zo erg’? vroeg ik hem.
Na wat omtrekkende bewegingen vertelde hij dat hij in de jaren dat hij zijn kinderen niet zag regelmatig alleen in een hoekje zat te huilen en weleens dacht er een einde aan te maken. Ik zei: ‘Wat moet jij je eenzaam hebben gevoeld, lieve Lodewijk’ en hij barstte in huilen uit. Het was de eerste keer in zijn leven dat hij zijn emoties met iemand deelde. Hij voelde vaak dat hij er ‘alleen’ voorstond. Op zulke momenten rechtte hij zijn rug en ging contact maken met anderen door ze te helpen. Hij kon nooit eens rustig ‘niets doen’. Hij moest voortdurend bewegen. En was natuurlijk constant doodmoe.

Hij kon nu zijn angst voelen voor het ziekbed en de naderende dood van zijn vrouw. Hij had het gevoel dat hij niet zonder haar zou kunnen leven.
En natuurlijk had hij weer allerlei actieplannen.
Hij wilde een boek schrijven, hij ging een studie doen, hij wilde geld inzamelen voor de kankerbestrijding en hij ging weer werken.

Gelukkig kwam Lodewijk tot het besef dat het merendeel van zijn handelingen werd gestuurd door onbewuste, weggedrukte emoties.

Net als Lodewijk ben je soms bang voor je emoties. Je bent bang om erin te verdrinken of je denkt dat angstige emoties zullen bijdragen aan ‘imagoverlies’. De mechanismen die je hebt ontwikkeld, zoals bagatelliseren, rationaliseren, of voortdurend actief zijn, zorgen ervoor dat je de aanwezige emoties niet hoeft te voelen. Het lijkt daardoor net of deze er niet zijn, maar ze zijn er wel. Door een opeenstapeling van onderdrukte emoties ontstaat een zware ballast die je soms jaren met je meesjouwt. Het resultaat daarvan is dat je je gevoelens niet meer herkent en om de almaar groeiende berg van emoties eronder te houden ga je onbewust steeds meer gebruik maken van je afweermechanismen. Als je merkt dat een van deze vormen van afweer zich aandient, kun je in plaats van deze impuls te volgen je aandacht richten op wat je op dat moment voelt.
Als je dan ook nog kunt zien dat je een emotie hebt maar niet bent, komt er afstand tussen jou en de emotie. Zoals je objecten kunt zien, kun je emoties ook waarnemen. Alles in jouw leven wil door jou ‘gezien’ worden. Ook ongewenste emoties. Als ‘iets’ gezien is, kan het rusten. Er ontstaat acceptatie en ontspanning in je leven omdat je niets meer hoeft te verdringen.
Echter als je je verzet tegen een emotie, blijft deze bestaan. Als je boosheid, angst en verdriet toelaat, zullen deze gevoelens er duidelijk even zijn en daarna vanzelf verdwijnen.

Emoties zijn de parels van je ziel.

Annette Raaijmakers
01-03-2010

Lees ook Annette’s andere columns voor Rust.nl:
Is rust afhankelijk van omstandigheden?
Innerlijke rust vinden? Neem alles precies zoals het is
Rust is als alles goed is zoals het is

Wil je meer weten over Annette Raaijmakers? Lees hier een exclusief interview.

Annette Raaijmakers is psychotherapeut en oprichter van Instituut Core (1992). In 2009 kwam haar boek ‘Volledig vrij’ uit, waarin zij aan de hand van aansprekende praktijksituaties stapsgewijs uitlegt wat je zelf kunt doen om je te ontdoen van belemmerende gedachtes.

Wil je het boek bestellen? Dat kan hier:

Volledig vrij
Annette Raaijmakers

Eliza was here Bijzondere wintervakanties met verblijf in authentieke accommodaties boek je op www.elizawashere.nl

m4n