Ben jij een flierefluiter?
Een nieuw verhaal van Rust Reporter Femke Manger, waarin zij op eigenzinnige wijze verslag doet van de rust-momenten om ons heen in deze soms hectische wereld.

Stilte, even helemaal niks. Dat is lekker, maar hoe vaak heb je nu zo’n moment? Inmiddels weet ik dat echte stilte oproepbaar is, bij jezelf. Door meditatie of hoe je het ook noemen wilt. Maar dat neemt niet weg dat het vinden van rust en het zogenaamd leegmaken van je hoofd een stuk makkelijk gaat als de geluiden om je heen een beetje meewerken. Door fijne muziek of door… de natuur. In de bomen aan de voor- en achterzijde van mijn huis hoor ik ‘s ochtends en ‘s avonds de vogeltjes fluiten. Een vrolijk begin van de dag en een levendig teken dat de lente nu écht is begonnen! Rust door geluid, energie door de natuur. Hoe mooi is dat? En ik woon nota bene middenin de stad. Bomen? Vogels? Komen deze woorden je onbekend voor? Dan is het tijd voor actie. Pak de fiets of auto en rijd naar een willekeurig park of nog liever, naar een echt bos. Wandel en sta stil bij wat je ziet en hoort. Verder niets. Gewoon zorgeloos genieten. Weet je wat je dan bent? Een flierefluiter! Een zogenaamde landloper die vrij is van gedachten. Tja, als het rust geeft, wil jij vast ook een flierefluiter zijn. Toch? Al is het maar op dat moment.

Meer lezen van Femke Manger? Lees haar andere columns over momenten van rust en stilte:
Verlicht jezelf
Voel je nieuw in november
Remise
Ssstilte!
Rust in Winter Wonderland
Speel je wijs
Rare vogels geven rust

13 vragen aan…: een interview met Femke Manger

Bekijk ook haar site www.mangertje.com, waar ze reisverhalen, daggedachten en tips brengt.

Een nieuw verhaal van Rust Reporter Femke Manger, waarin zij op eigenzinnige wijze verslag doet van de rust-momenten om ons heen in deze soms hectische wereld.

Foto: Tuin in De Pijp, Amsterdam - Femke Manger

Lekker thuis écht even niks doen kan heel rustgevend werken. Laatst had ik zo een zondagmiddag. Ik blader een beetje door mijn krantje en hang in mijn besneeuwde tuin nootjes op voor de vogels. Buiten is het koud dus ‘brr’, ik ga snel weer naar binnen. Ik ben echt totaal geen vogelaar, maar aangezien ik een tuin heb en de winter ook voor de vogels lang duurt, leek me dit een sympathiek gebaar naar de fladderaars. Na een uurtje lezen kijk ik dromerig van mijn boek op naar buiten. Ieja, wat is dat?! Papegaaitje leef je nog zit lekker te knabbelen op nog geen meter afstand van de tuindeur! Ik weet dat er een aantal van deze zogenaamde groene halsband parkieten (ja, weer wat geleerd) in de Amsterdamse parken leeft, maar in mijn eigen tuin? Dat is wel heel speciaal. Vol bewondering observeer ik de groene vogel. Dit gaat verder dan het lezen van een boek. Dit is puur bewustzijn. De tijd lijkt stil te staan, een glimlach verschijnt om mijn mond. Ik pak mijn camera en heel voorzichtig kom ik dichterbij… Ieja deeja knabbelt lekker door, op zijn kop. De volgende dag is Ieja deeja er weer, nu samen met een vriendje. En een bonte specht! Ineens besef ik mij ten volle dat het bekijken van (toch wel rare) vogels een rustmoment oplevert. En dat ik dit zelf heb gecreëerd door wat eten te geven. Hoe simpel. Noem mij maar een vogelaar, ik ben zen in eigen huis!

Meer lezen van Femke Manger? Lees haar andere columns over momenten van rust en stilte:
Verlicht jezelf
Voel je nieuw in november
Remise
Ssstilte!
Rust in Winter Wonderland
Speel je wijs

13 vragen aan…: een interview met Femke Manger

Bekijk ook haar site www.mangertje.com, waar ze reisverhalen, daggedachten en tips brengt.

Eliza was here Bijzondere wintervakanties met verblijf in authentieke accommodaties boek je op www.elizawashere.nl

m4n

“Wat is het toch fijn om kind te zijn. Lekker ongegeneerd spelen en nergens over nadenken.” De dame die mij dit zei, vervolgde met: “Dan zie ik al die sneeuw in de tuin en krijg ik zo een zin om een sneeuwpop te maken. Maarja, dan kijken ze me vast aan van…” Van wat eigenlijk? Die is malle pietje? Dan heb ik schokkend nieuws: ‘malle pietjes’ maken graag plezier. Daar hoef je geen kind voor te zijn, het kind zit in jóu. Wanneer heb jij voor het laatst gespeeld, écht gespeeld? Misschien ben je het even kwijt, maar ga daar vooral niet over nadenken. Dat is onrust. Zoek speelruimte, speel en word zo blij als een kind. De uitdrukking ‘spelenderwijs’ is er niet voor niets: spelen werkt ontspannend en verhoogt de creativiteit. Wie wil dat nou niet? Spelen geeft Rust. En laat de mensen denken, wie weet spelen ze wel mee. Er is wel één regel, en dan ben ik even streng: er zijn géén spelregels. Veel plezier! De Rust Reporter (alias malle pietje).

Amsterdamse Bos, Amsterdam - Femke Manger

Meer lezen van Femke Manger? Lees haar andere columns over momenten van rust en stilte:
Verlicht jezelf
Voel je nieuw in november
Remise
Ssstilte!
Rust in Winter Wonderland

13 vragen aan…: een interview met Femke Manger

Bekijk ook haar site www.mangertje.com, waar ze reisverhalen, daggedachten en tips brengt.